إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ نُدْخِلْكُمْ مُدْخَلاً
كَريمًا «31».
ترجمه آيه 31 سوره نساء:
«كفّاره گناهان بزرگ»
اگر از گناهان بزرگى كه نهى شدهايد پرهيز و اجتناب نمائيد، ما گناهان كوچك
شما را جبران مىكنيم و شما را در محلّ خوبى وارد مىسازيم. (31)
تدبّر ما:
آن گناهانى كه خداى تعالى براى انجام دادنش وعده عذاب جهنّم داده گناهان
كبيره هستند.[1]
هر گناه[2] صغيرهاى كه بر آن اصرار ورزيده شود در حكم گناه كبيره است، ضمن
اين كه نبايد هيچ گناهى را كوچك بشماريم زيرا بزرگترين گناه آن گناهى است كه آن
را كوچك بشمارند و بر انجام آن اصرار ورزيده شود.
مردم مسلمان بايد جداً از انجام گناه بپرهيزند و بدانند همه گناهان، بزرگ هستند و
اين كه مىگويند: فلان گناه، گناه صغيره است، منظور در مقابل گناهان بزرگتر است كه
اين كوچكتر از آن گناه است، وگرنه گناه و نافرمانى پروردگار هيچ وقت امر كوچكى
نيست.[3]
حكايت:
از ميسر روايت شده: در آيه «إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ» من و
علقمه حضرمى و ابو حيان عجلى و عبد اللّه بن عجلان به انتظار حضرت باقر علیه السلام
بوديم، همين كه تشريف آوردند به سوى ما توجّه نموده و فرمودند: مرحبا؛ به خدا قسم
من دوست دارم روح و بوى شما را چون بر دين خدا مىباشيد، علقمه حضورش
عرض كرد: هر كس بر دين خدا باشد شما شهادت مىدهيد كه از اهل بهشت است؟
حضرت قدرى تأمل نموده فرمودند: نفس خود را تزكيه كنيد، اگر مرتكب گناهان كبيره
نشويد من براى شما شهادت مىدهم، حضورش عرض نموديم: گناهان كبيره چه
تعداد است؟ فرمودند: هفت گناه كبيره داريم؛ اوّل: شرك به خدا آوردن. دوّم: مال يتيم
خوردن. سوّم: ربا خوارى. چهارم: عاق پدر و مادر. پنجم: فرار از جهاد. ششم: كشتن
مرد يا زن مسلمان. هفتم: نسبت زنا دادن به زنان عفيفه مسلمان. عرض كرديم: ما بحمد
اللّه مرتكب اين اعمال نشدهايم، آن حضرت فرمودند: پس شما اهل بهشت هستيد.
از جريان فوق استفاده مىشود:
1- تعداد گناهان كبيره در روايات مختلف است و گاه تا هفتصد عدد هم بيان
نمودهاند و اين جا كه حضرت تعداد آنها را هفت عدد مىداند شايد اين هفت گناه
كبيرهتر از ديگر كبائر باشند.
2- انسان بايد به طور كلى گناه انجام ندهد چه كبيره و چه صغيره.
[1] – عَنْ أَبِى الْحَسَنِعلیه السلام فِى قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيئاتِكُمْ قَالَ مَنِ
اجْتَنَبَ الْكَبَائِرَ مَا أَوْعَدَ اللَّهُ عَلَيهِ النَّارَ إِذَا كَانَ مُؤمِناً كَفَّرَ اللَّهُ عَنْهُ سَيئَاتِهِ وسائلالشيعة جلد: 15 صفحه:317.
[2] – عَنْ أَمِيرِ الْمُؤمِنِينَعلیه السلام أَنَّهُ قَالَ أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَهَانَ بِهِ صَاحِبُهُ وسائلالشيعة جلد: 15 صفحه: 312.
و قَالَعلیه السلام أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَخَفَّ بِهِ صَاحِبُهُ (وسائلالشيعة جلد: 15 صفحه: 312).
عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِعلیه السلام قَالَ لَا صَغِيرَةَ مَعَ الْإِصْرَارِ (الكافى جلد: 2 صفحه: 288).
[3] – قَالَ رَسُولُ اللَّهِصلی الله علیه و آله يا أَبَا ذَرٍّ لَا تَنْظُرْ إِلَى صِغَرِ الْخَطِيئَةِ وَ لَكِنِ انْظُرْ إِلَى مَنْ عَصَيتَ مستدركالوسائل جلد:
11 صفحه: 330.