وَ إِنَّ مِنْهُمْ لَفَريقًا يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتابِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْكِتابِ وَ ما
هُوَ مِنَ الْكِتابِ وَ يَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّهِ وَ ما هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّهِ وَ يَقُولُونَ
عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ «»
ترجمه آيه 78 سوره آل عمران:
«بر خدا دروغ مىبندند»
و جمعى از آن مردم آنچنان در خواندن كتاب زبان خود را مىگردانند كه شما
گمان كنيد آنچه مىخوانند از كتاب است و حال آنكه از كتاب نيست و حتّى
مىگويند: اين از نزد خدا است و حال آنكه آن از جانب خدا نيست و بر خدا دروغ
مىبندند و حال آنكه (حقيقت را) مىدانند. (78)
تدبّر ما:
علماء و دانشمندان دينى بايد بكوشند و تمام سعى خود را بكنند تا به اندازه
سر سوزنى از صراط مستقيم اهل بيت عصمت و طهارت علیهم السلام خارج نشوند و هيچ
گاه افكار خود و يا ديگران را به عنوان دين خدا به خورد مردم ندهند، چرا كه مردم
به راه و روش بزرگان خويش هستند،[1] و اگر يك عالِم فاسد شود عوام الناس فاسد
خواهند شد،[2] و گناه اين انحراف بر عهده كسى است كه آنها را به اسم دين خدا از
دين خدا منحرف كرده است.
علماء و دانشمندان دينى بايد توجّه داشته باشند كه فقط قرآن و كلمات
خاندان عصمت و طهارت علیهم السلام غذاى روح انسان مىباشد، لذا به عنوان مثال آنها
نبايد خداى نكرده موسيقى و يا افكار بشرى را به عنوان عرفان و يا غذاى روح به
خورد ديگران بدهند.
آنها بايد بدانند اهل كتاب بعضى از جملات يا كلماتى را كه در تورات و انجيل
نبود به نحوى تلفّظ مىنمودند كه ديگران گمان كنند آن جملات و كلمات از تورات
و انجيل و از طرف خداى تعالى مىباشند كه البته قرآن در اين آيه شريفه اين ادعاء
را تكذيب مىكند.
علماء و دانشمندان دينى بايد بكوشند تا نفس و روحى پاك داشته باشند و
حال كه به خاطر ظاهرشان كه در جايگاه علم و تقوا واقع شدهاند مورد اعتماد مردم
هستند از اين اعتماد سوء استفاده نكنند؛ چرا كه اگر آنها اينگونه باشند عاقبت
خداى تعالى آنها را به خاطر اين كار رسوا خواهد نمود، همان گونه كه در كتاب
خويش يعنى قرآن، علماء اهل كتاب را به خاطر همين كار زشتشان مذمت نموده و
دست آنها را براى مردم باز نموده است.[3]
مردم مسلمان نبايد هر كس لفّاظى كرد و به اصطلاح نُطق خوبى داشت را عالِم
و بزرگ تصوّر كنند، اوّل بايد بيانديشند اگر گفتارش در صراط مستقيم اهل بيت
عصمت و طهارت علیهم السلام بود او شخص عالمى است،[4] و گفتهها و نوشتههايش
ارزشمند است، در غير اين صورت نبايد براى چنين شخصى و گفتهها و
نوشتههايش هيچ ارزشى قائل باشند،[5] بلكه بايد گفتههاى او را به ديوار،[6]
بكوبند، در عرب به ديوار كوبيدن سخنان شخص (كه در روايات آمده است) به معناى
بىارزش بودن آن كلمات است.
[1] ـ الناس على دين ملوكهم كشفالغمة جلد: 2 صفحه: 21
[2] ـ اذا فَسَدَ العالِم فَسَدَ العالَم (من فقه الزهراء عليهاالسلام جلد: 2 صفحه: 465 و منهاج البراعه فى الشرح نهج البلاغه جلد: 6 صفحه: 186).
[3] ـ كَانَ الْيَهُودُ يَقْرَءُونَ شَيْئاً لَيْسَ فِى التَّوْرَاةِ وَ يَقُولُونَ هُوَ فِى التَّوْرَاةِ فَكَذَّبَهُمُ اللَّهُ بحارالأنوار جلد: 9 صفحه:
190.
[4] ـ لا تنظر إلى من قال و انظر إلى ما قال غررالحكم صفحه: 438.
[5] ـ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ الْحُرِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام يَقُولُ كُلُّ شَيْءٍ مَرْدُودٌ إِلَى الْكِتَابِ وَ السُّنَّةِ وَ كُلُّ حَدِيثٍ لَا يُوَافِقُ كِتَابَ اللَّهِ فَهُوَ زُخْرُفٌ وسائلالشيعة جلد: 27 صفحه: 111.
[6] ـ فكل ما خالف القرآن زخرف يضرب به الجدار النجعه فى شرح اللمعه جلد: 9 صفحه: 245.
فاضربوه على العرض الحائط (التبيان فى التفسير القرآن جلد: 1 صفحه: 5).