إِنَّما ذلِكُمُ الشَّيْطانُ يُخَوِّفُ أَوْلِياءَهُ فَلا تَخافُوهُمْ وَ خافُونِ إِنْ كُنْتُمْ
مُؤِنينَ «» وَ لا يَحْزُنْكَ الَّذينَ يُسارِعُونَ فِى الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَنْ يَضُرُّوا
اللّهَ شَيْئًا يُريدُ اللّهُ أَلاّ يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِى اْلآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ
عَظيمٌ«» إِنَّ الَّذينَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِاْلإِيْمانِ لَنْ يَضُرُّوا اللّهَ شَيْئًا وَ لَهُمْ
عَذابٌ أَليمٌ «»
ترجمه آيه 175 الى 177 سوره آل عمران:
«فعّاليت شيطان»
جز اين نيست كه اينها سخنان شيطان است كه دوستانش را مىترساند. پس
شما از آنها نترسيد و از من بترسيد، اگر ايمان داريد. (175)
و تو را محزون نكنند كسانى كه به كفر شتاب مىكنند. اينها هرگز چيزى
ضرر نمىرسانند، خدا مىخواهد كه براى اينها حظّى و ثوابى در آخرت نباشد و
براى اينها عذاب بزرگى است. (176)
قطعاً كسانى كه كفر را در مقابل ايمان انتخاب كرده و مىخرند، آنها هرگز
چيزى به خدا ضرر نمىزنند و از براى آنها عذاب دردناكى است. (177)
تدبّر ما:
مؤنين بايد فقط به خاطر دورى از رحمت و محبّت خداى مهربان بترسند و
بدانند شيطان و شيطان سيرتان در مقابل خداى تعالى هيچ قدرتى ندارند كه
بخواهند از آنها بترسند.
مؤنين بايد بدانند همان طور كه خداى تعالى به اوليائش وحى مىنمايد
شيطان هم به دوستان و اوليائش وحى مىكند،[1] به عنوان مثال: اكثر شما افرادى
كه مبتلا به وسواس هستند را ديدهايد، اينها كسانى هستند كه دائماً شيطان به آنها
وحى مىكند و اعمالشان نتيجه پيروى كردن از وحى شيطان است، وگرنه هيچ
پيامبر و هيچ امام معصوم و هيچ يك از بزرگان دين اسلام آن اعمالى كه آنها در رابطه با
طهارت و نجاست و امثالهم انجام مىدهند نه گفته و نه انجام دادهاند.
مردم مسلمان بايد بدانند يكى از نشانههاى مؤنين اين است كه آنها فقط از
خدا مىترسند و از غير خدا هيچ واهمهاى ندارند، اما غير مؤنين از هر كس و ناكسى
مىترسند جز خداى تعالى.
مردم مسلمان بايد بدانند وحى كه از ناحيه خداى تعالى صورت بگيرد معمولاً
به اوليائش مىباشد اگر به غير از اوليائش هم وحى كرد در آنها اثر نمىكند و وحى
اى كه از ناحيه شيطان صورت پذيرد فقط دوستان و اولياء شيطان هستند كه تحت تأثير
آن وحى قرار مىگيرند. استاد عزيزم (مدظلهالعالى) مىفرمايند: وحى به رابطه
مخصوص بين خدا و مخلوقاتش مىگويند، به همه پيامبران وحى شده است و ما
پيامبرى نداريم كه به او وحى نشده باشد اما وحى تنها مخصوص انبياء نيست، چرا كه
به ديگران،[2] و حتى به حيوانات،[3] هم از طرف خداى تعالى وحى مىشود.
هر صحبت و عملى كه باعث ترس و يأس ديگران از پيمودن راه خدا باشد از
ناحيه شيطان است، لذا نبايد خود را دوست و ولى شيطان قرار دهيم تا شيطان
خواستههايش را به ما وحى كند و ما بله قربانگوى شيطان بشويم. همه مسلمانها
بايد بدانند ايمان آوردن و اهل تزكيه نفس شدن اولين وظيفه همه كسانى است كه به
سن بلوغ رسيدهاند و خداى تعالى براى اين كار قسمهاى متعددى فقط در يك
سوره ياد كرده و فرموده تا تزكيهنفس نكنيد رستگار نخواهيد شد.[4]
انبياء الهى و اولياء خدا آن قدر مهربان هستند كه براى انحراف ديگران بسيار
نگران و ناراحت مى باشند و دوست دارند همه مردم از خواب غفلت بيدار شده و
به طرف خداى تعالى بروند.
مسلمانانى كه اهل تزكيه نفس نيستند و در نتيجه اهل غفلت هستند بايد بدانند
انحرافات آنها كوچكترين ضررى براى خداى تعالى و اوليائش ندارد و هدايت
شدن آنها نيز تنها سودش براى خودشان است، اين نهايت مهربانى و دلسوزى
مؤنين و اولياء خدا است كه دائماً آنها را به پاكى نفس دعوت مىكنند.
مسلمانانى كه در صراط مستقيم اهل بيت عصمت و طهارت علیهم السلام هستند ولى
به خاطر هواى نفس خود و يا ديگران از اين راه نورانى خارج شوند بدبختترين
انسانها هستند، اينها بدبختتر از منحرفان و اهل غفلت مى باشند، چرا كه آنها
هنوز حقيقت را نديدهاند، چه بسا اگر حقيقت راه خدا را برايشان بازگو كنند جزء
بهترين مؤنين شوند، اما اينها آمده و حقايق را ديده امّا به خاطر نفس آلوده و امّاره
بالسّوء خود يا ديگرى از راه خدا خارج شدهاند.
ضمناً خروج اين عده ضعيفالنفس، به خدا و اوليائش و مؤنين ضررى
نمىرساند، همان گونه كه ايمان داشتن ظاهريشان سودى نداشت.
عذاب بزرگ خداى تعالى، براى كسانى كه در صراط مستقيم اهل بيت عصمت
و طهارت علیهم السلام وارد نمىشوند و تزكيه نفس نمىكنند مهيا شده است، همچنين براى
آن بدبختهاى ضعيف الايمانى كه با راه خدا و صراط مستقيم اهل بيت عصمت و
طهارت علیهم السلام آشنا مىشوند و به هر دليلى از صراط مستقيم خارج مىشوند
دردناكترين عذاب خدا مهيّا و آماده است.
در آيه قبل براى اهل غفلتى كه وارد صراط مستقيم و مشغول پاكى روح
نمىشوند «وَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ» فرموده، يعنى: عذاب بزرگى در انتظار اينها است،
و در اين آيه براى كسانى كه با صراط مستقيم آشنا و حقايق برايشان روشن مىشود
اما به هر دليلى دست از راه خدا مىكشند «وَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ» فرموده است، “اليم “در
لغت به معنى دردناكترين و آخرين حدّ عذاب آمده است، براى اين دسته عذاب
دردناكترى نيز در آيه بعد وعده داده شده و فرموده: «وَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِينٌ»، “عذاب
مُهين” همان عذاب اليم است كه با جسارت و تحقير و توهين همراه باشد، مثال اين
عده، مسلمانهاى سست عقيدهاى هستند كه از اسلام خارج شده و مرتد
مىشوند.
[1] ـ إِنَّ الشَّياطينَ لَيُوحُونَ إِلى أَوْلِيائِهِمْ سوره: انعام آيه: 121.
[2] ـ وَ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّ مُوسى سوره: قصص آيه: 7.
[3] ـ وَ أَوْحى رَبُّكَ إِلَى النَّحْل سوره: نحل آيه: 68.
[4] ـ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ*وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها*وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها*وَ النَّهارِ إِذا جَلاَّها*وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشاها*وَ
السَّماءِ وَ ما بَناها*وَ الْأَرْضِ وَ ما طَحاها*وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها*فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها*قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاها*وَ قَدْ خابَ مَنْ دَسَّاها*كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْواها سوره شمس آيات 1 الى 11.