الَّذينَ قالُوا إِنَّ اللّهَ عَهِدَ إِلَيْنا أَلاّ نُؤِنَ لِرَسُولٍ حَتّى يَأْتِيَنا بِقُرْبانٍ تَأْكُلُهُ
النّارُ قُلْ قَدْ جاءَكُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِى بِالْبَيِّناتِ وَ بِالَّذى قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ
كُنْتُمْ صادِقينَ «»
ترجمه آيه 183 سوره آل عمران:
«شكستن عهد با خدا»
كسانى كه گفتند: قطعاً خدا با ما عهد بسته است كه ما ايمان به پيغمبرى نياوريم
تا آنكه براى ما قربانى بياورد كه آتش آن را بسوزاند. بگو: قبل از من پيامبرانى براى
شما آمدند با دلائلى واضح و با آنچه كه گفتيد، پس چرا آنها را كشتيد، اگر راست
مىگوئيد؟ (183)
تدبّر ما:
شأن نزول:
جمعى از بزرگان يهود به حضور پيامبر صلی الله علیه و آله رسيدند و گفتند: تو ادعا مىكنى كه
خداوند تو را به سوى ما فرستاده و كتابى هم بر تو نازل كرده است، در حالى كه
خداوند در تورات از ما پيمان گرفته به كسى كه ادعاى نبّوت كند، ايمان نياوريم مگر
اين كه براى ما حيوانى را قربانى كند و آتشى از آسمان بيايد و آن را بسوزاند، اگر تو
نيز چنين كنى ما به تو ايمان خواهيم آورد. در اين هنگام آيات فوق نازل شد.
از جريان فوق استفاده مىشود:
1- مؤنين نبايد خود را مانند افرادى قرار دهند كه با وجود كشف حق و
حقيقت زير بار حق نمىروند. بعضى افراد هستند كه متمسّك به هر بهانه مسخرهاى
مىشوند تا شايد بتوانند از زير بار حق فرار كنند، قوم يهود از قبل از رسالت پيامبر
اكرم صلی الله علیه و آله تمام نشانهها و مشخّصات ايشان را در كتابهايشان خوانده بودند و به
يكديگر مىگفتند: در صورتى به او ايمان خواهيم آورد كه از نسل بنى اسرائيل
باشد، اگر از غير بنى اسرائيل بود به او ايمان نمىآوريم و همان طور هم شد. لذا
هميشه بهانههاى مختلفى مىآوردند تا از پذيرفتن اسلام خوددارى كنند.
مؤنين بايد بدانند مهمترين مشخّصه و نشانه انبياء الهى و اولياء خدا علم و
تقوا است، لذا نبايد براى تأييديه فرستادگان الهى فقط توقّع انجام اعمال خارق
العاده از آنها داشته باشيم، بلكه بايد ببينيم علم و تقوايشان چقدر است و چقدر در
صراط مستقيماند.
اهل غفلت كسانى هستند كه معمولاً براى كوتاهىهاى خود و فرار از دستورات
دين توجيهات دينى مىآورند، لذا مؤنين بايد سعى كنند هميشه تمام دستورات
دينى را صحيح، دقيق و اول وقت انجام دهند و هر گاه كوتاهى كردند تقصير را به
گردن خود بگيرند و توجيه نكنند و دين و قوانين دينى را به مسخره نگيرند.