وَ لا تَنْكِحُوا ما نَكَحَ آباؤُمْ مِنَ النِّساءِ إِلاّ ما قَدْ سَلَفَ إِنَّهُ كانَ فاحِشَةً
وَ مَقْتًا وَ ساءَ سَبيلاً «»
ترجمه آيه 22 سوره نساء:
«ازدواج با نامادرى»
با زنهائى كه پدران شما با آنها ازدواج كردهاند ازدواج نكنيد، مگر آنچه در
قبل انجام شده است. قطعاً اين كار، عمل زشت و تنفّرآور و راه بد و ناصحيحى
است(22)
تدبّر ما:
شأن نزول:
وقتى ابو قيس كه جزء انصار بود از دنيا رفت، پسرش قيس، از نامادرى خود
خواستگارى كرد. زن گفت: من تو را پسر خود مىدانم، بايد از پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله كسب
تكليف كنم، نزد حضرت رفت و قضيّه را گفت. در اين هنگام در جواب او آيه بالا
نازل گرديد.
همسران پدر براى انسان در حكم مادر است و بايد همه احتراماتى كه براى
مادر خود قائل هستند براى همسران ديگر پدرشان (اگر پدرشان بيش از يك همسر
داشته باشد) بگذارند. دين مقدّس اسلام احكام مادر براى آنها گذاشته و فرموده است:
آنها در واقع مادر شما هستند و همان گونه كه ازدواج با مادر خود حرام است ازدواج با
نامادرى را هم حرام اعلام كرده، تا ما بدانيم و بفهميم همسران ديگر پدرانمان در حكم
مادر براى ما هستند.
خانمهاى مؤنه بايد توجّه داشته باشند كه فرزندان شوهرشان از همسران
ديگر، در حكم فرزند خود آنها است و بايد مانند فرزند خود، دوستشان بدارند و
به آنها محبّت كنند و همان گونه كه ناملايمىهاى فرزند خود را تحمّل مىكنند، كم
و زيادهائى كه از فرزندان ديگر همسرانشان مىبينند را به خاطر خدا تحمّل كنند و
ترشروئى نكنند.