ايشان سيد و آقاى حرم بود، قصى خانوادهاش را به سرزمين مكه منتقل كرد و به
آنان دستور داد كه در اطراف خانه خدا منزل كنند تا از تهاجم اعراب در امان باشند، آنان
نيز از چهار طرف خانه خدا بناهائى ساخته و هر كدام براى خود درى مخصوص قرار
دادند، يكى از درها براى بنى شيبه و ديگرى براى بنى جمح بود و درى را به بنى مخزوم
و در ديگرى را به بنى سهم اختصاص دادند وبراى طواف خانه خدا نيز در اطراف آن
جاى خالى باقى گذاشتند.
قصى همچنين، مركزى براى مشاوره و تفاهم و تبادل نظر در مورد مسائل مهمى
كه پيش مىآمد به نام دارالندوه احداث نمود و رأى و نظر او در اين مورد با استقبال
قريش مواجه شد و به نام مجمع شهرت يافت.
از ديگر ابتكارات قصى اين بود كه در زمان حج و هنگام آمدن حجّاج به مكه، به
قريش اظهار داشت:
اكنون كه زمان حج است و مردم از اقدامات شما مطلع شده و با ديده عظمت و
بزرگى به شما مىنگرند، با توجه به اين كه اطعام و پذيرائى در نزد عرب از هر چيز
ارزشمندتر مىباشد، مناسب است هر كس به سهم خود در اين خصوص كمك نمايد.
به پيشنهاد وى مال و بودجه فراوانى جمع شد و مقدم حجاج را با قربانىهاى
متعدد بر سر راهشان هنگام ورود به مكه گرامى مىداشتند، و نيز در مكه قربانى
مىنمود و در مزدلفه آتش بسيارى برافروخت تا از فاصله دور قابل رؤت باشد.[1]
همچنين در منى ضيافتهايى ترتيب مىداد، اين سنتها تا زمان طلوع اسلام
ادامه داشت.
[1] – سيره حلبيه جلد: 1 صفحه: 9 الى 15.