كعب بن لؤ جد پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله بود كه همواره به بعثت و برانگيخته شدن ايشان
بشارت مىداد و مردم را به پيروى حضرتش سفارش مىنمود و به قريش اعلام مىكرد
كه پيامبر موعود از نسل او خواهد بود.
وى مىگفت:
گوش فرا دهيد و به خاطر سپاريد و دانش فرا گيريد تا آگاه شويد، و در فهم
بكوشيد تا بفهميد، شب تاريك و روز روشن، زمين گهواره و كوهها چون ميخ هستند و
پيشينيان چون اقوام بعدى، همه به سوى نابودى رهسپارند، همه در بلا و آزمايش
مىباشند بنابراين با اقوام و خويشان تان صله رحم كنيد و در تزكيه نفس خود بكوشيد،
آيا كسى كه نابود شد، بازگشته و آن كه فوت كرده بپاخاسته است؟
سراى ديگر در پيش رو است، و برخلاف گفته شما، قطعا دنياى ديگرى وجود
دارد، حرم را آراسته و بزرگ شماريد و همراه آن بوده و از آن جدا نشويد كه آن را به
زودى خبرى بزرگ خواهد بود و پيامبرى بزرگوار برانگيخته خواهد شد.
سپس طى اشعارى ابراز نمود:
نهار و ليل و اختلاف حوادث
سواء علينا حلوها و مريرها
يؤبان بالأحداث حتى تأوبا
و بالنعم الضافى علينا ستورها
على غفلة يأتى النبى محمد
فيخبرأ أخبارا صدوقا خبيرها
يعنى: روز و شب و پى آمد حوادث تلخ و شيرين آن براى ما يكسان است.
گذر روزگار و شب و روز موجب بروز حوادثى است كه نعمتهاى مخفى را بر ما
ظاهر مىكنند.
ناگهان پيامبر گرامى محمد صلی الله علیه و آله خواهد آمد و از اخبارى كه خبرگزارش
راستگوست، خبر خواهد داد.
آنگاه اضافه نمود:
اى كاش من شاهد مضامين دعوت و پيامبرى وى بودم، و البته اقوام و عشيرهاش با
حق ستيزه مىكنند و خوارى او را مىخواهند.[1]
مردم، تاريخ وفات ايشان را به جهت شرافت و جلالتى كه در نزد آنها داشت مبدأ
تاريخ قرار دادند تا پس از حادثه ابرهه، عام الفيل مبدأ تاريخ شد و سپس تاريخ رحلت
عبدالمطلب مبدأ تاريخ گرديد.[2]
او اولين كسى بود كه روز جمعه را به اين اسم يعنى جمعه خواند، و علت اين نام
گذارى اين بود كه قريش در چنين روزى گرد هم اجتماع مىكردند، اسلام نيز همين
اسم را تأييد و امضاء نمود در زمان جاهليت قبل از اين كه كعب بن لؤ نام آن را تغيير
دهد اسم روز جمعه عروبه بود.[3]
[1] – صبح الأعشى جلد: 1 صفحه: 211.
[2] – تاريخ الطبرى جلد: 2 صفحه: 391.
[3] – سيره حلبيه جلد: 1 صفحه: 19.