فهر در ميان عرب داراى ابهت و عظمت خاصى بود، وى مردى موحد و خدا
پرست بوده و نور نبوت از سيمايش مشاهده مىشد، از فرمودههاى او به فرزندش اين
است كه:
مال اندكى كه از خود داشته باشى از ثروت زيادى كه با ريختن آبروى تو به دست
آيد برايت بهتر و بيشتر موجب بىنيازى تو مىباشد.[1]
ايشان با حسان بن عبد كلال كه با لشكرى از يمن به مكه آمده بود تا سنگهاى
خانه كعبه را با خود به يمن برده، در آنجا خانهاى بسازد تا زيارتگاه شود، جنگيد و بر او
پيروز شد، حسان اسير شد و سپاهيانش فرار كردند، حسان سه سال در اسارت بود
سپس مال بسيارى را فديه داد و خود را آزاد ساخت و از مكه خارج شد، او در بين راه
مكه و يمن از دنيا رفت.[2]
[1] – العبّاس صفحه: 24.
[2] – سيره حلبيه جلد: 1 صفحه: 9.