لقب باب الحوائج يكى از القاب حضرت موسى بن جعفر علیهم السلام نيز هست، حرم
مطهر حضرت موسى بن جعفر علیهم السلام از همان روزى كه آن حضرت دفن شدند مورد
توجه شيعه و سنى بوده است، حتى افرادى مانند محمد بن ادريس شافعى كه پيشواى
شافعيان است بارگاه ملكوتى آن حضرت را ترياق القلوب يعنى داروى امراض روحى
و قلبى خوانده است.
همواره در طول تاريخ، شيعه و سنى از اقصى نقاط دنيا به زيارت قبر مطهر
حضرت موسى بن جعفر علیهم السلام آمده و تاكنون كرامات بسيارى از مرقد آن امام مظلوم
نسبت به شيعه و سنى ظاهر گرديده است.
خطيب بغدادى كه از اهل سنت است در تاريخ بغداد مىنويسد: شيخ حنابله
حسن بن ابراهيم ابوعلى خلال مىگفت: هرگاه حاجتى داشتم به مقابر قريش در باغ
شونيزيه رفته و به قبر مطهر باب الحوائج موسى بن جعفر علیهم السلام متوسل مىگشتم و خدا
حاجتم را برآورده مىكرد.[1]
همچنين يكى از مشهورترين القاب حضرت اباالفضل العبّاس علیه السلام نيز باب
الحوائج است، اين لقب به سبب كرامات و معجزات بسيار كه از آن حضرت ديدهاند و
همچنين گشوده شدن گره از كار دردمندان و اين كه مردم مسلمان وقتى به آن بزرگوار
متوسل مىشوند دست خالى بر نمىگردند به آن حضرت داده شده است.
حضرت اباالفضل العبّاس علیه السلام هر كجا كه خداى تعالى صلاح بداند حاجت
حاجتمندان را روا مىسازند. مردم مسلمان از نقاط گوناگون جهان به زيارت آن
حضرت مىشتابند و استجابت دعا در حرم مطهر ايشان مكرر در مكرر و به تجربه
ثابت شده است، عنايات آن حضرت نه تنها شامل حال مردم مسلمان بلكه در طول
تاريخ همواره شامل همه مردم حتى مسيحيان و يهوديان و زردشتيان نيز بوده است.
با كمى دقت معلوم مىشود اكثر قريب به اتفاق مردم، اعم از مسلمان و غير
مسلمان، دين دار و بىدين، حتى اراذل و اوباشى كه گاهى مقيد به هيچ مسألهاى نيستند،
براى حضرت اباالفضل العبّاس علیه السلام قداست و احترام خاصى قائلند و اين به آن دليل
است كه همه آنها هيچ گاه از در خانه حضرت اباالفضل العبّاس علیه السلام دست خالى
برنگشتهاند، لذا محبت شديدى از ايشان در قلوب همه مردم حتى افرادى كه تقيد
خاصى به معنويات ندارند افتاده است.
امراض لاعلاج، بيمارانى كه دكتر جوابشان كرده و گرفتارىهاى بزرگى كه در
زندگى مردم مىافتد، مكرر در مكرر، و به تجربه ثابت شده كه اگر به حضرت اباالفضل
العبّاس علیه السلام توسل جدى داشته باشند آن حضرت آنها را حاجت روا مىفرمايد.
آن حضرت نه تنها بعد از شهادت بلكه در زمان حياتشان نيز هميشه به فكر
ديگران بودند و همواره سعى در برآورده نمودن حوائج مردم داشتند، در زمان حيات
ايشان هر كس درمانده مىشد و به كمك نياز داشت به آن وجود مقدس رجوع مىكرد
و آن حضرت همواره در برآوردن حاجات مردم كوشا بود، لذا يكى ديگر از دلائل اين
كه لقب باب الحوائج را به ايشان نسبت دادهاند همين مسأله است.
طبرى از بزرگان اهل سنت در اين باره چنين مىگويد: در روز عاشورا هنگامى كه
اصحاب با وفاى سيدالشهداء علیه السلام در دفاع از حريم دين به قلب لشكر كوفه مىتاختند،
هرگاه كار بر يكى از آنها دشوار مىشد و در حلقه محاصره دشمن گرفتار مىگرديد اين
عبّاس بود كه در نجات او و رفع گرفتارىاش تن به خطر مىداد و لشكر كوفه را تار و
مار مىكرد، به خاطر همين فضيلت بود كه شهادتش بر حسين سخت گران آمد و
هنگامى كه او را در خون افتاده ديد فرمود: هم اكنون كمرم شكست و عبّاس جان با
كشته شدن تو بيچاره شدم.[2]
[1] – تاريخ بغداد جلد:1 صفحه: 120.
[2] – مقتل الحسين خوارزمى جلد: 2 صفحه: 30.