سقاء صيغه مبالغه از واژه سقى، به معناى آب دهنده يا آب آورنده است.[1] صيغه
مبالغه در جايى استعمال مىشود كه كارى از شخصى مكرر انجام شود. حضرت
اباالفضل العبّاس علیه السلام در طول مدت عمر شريف شان مخصوصاً در واقعه جانسوز
عاشوراى سال 61 هجرى قمرى، دأب و رويه شان اين بود كه هميشه به تشنگان آب
مىرساندند، به عنوان مثال در جنگ صفين كه معاويه آب را بر لشكر على بن ابى
طالب علیهم السلام بست، ايشان به كمك برادرش حضرت سيدالشهداء علیهم السلام به نبرد با لشكر
معاويه رفتند و شريعه را آزاد كرده و به تشنگان آب رساندند، همچنين اين لقب از رجز
خوانى آن حضرت به هنگام نبرد با دشمن گرفته شده است كه مىفرمودند: انى انا
العبّاس أغدو بالسقاء.[2]
يعنى: اين منم عبّاس كه سقايت مىكنم.
[1] – مفردات الفاظ قران صفحه: 415.
[2] – نفس المهموم صفحه: 334.