اين لقب به معناى شخص نگهبان است، حضرت اباالفضل العبّاس علیه السلام در جريان
واقعه جانسوز كربلاء مخصوصا در شب و روز عاشورا سوار بر اسب شده و دائماً در
اطراف خيمهها مىگشت و از حرم آل رسول اللّه صلی الله علیه و آله نگهبانى مىنمود و مراقب
دشمنان بود كه جلو نيايند و اقدامى عليه اهلبيت حضرت سيدالشهداء علیه السلام انجام
ندهند.
ايشان به قدرى دقيق انجام وظيفه مىفرمودند كه وقتى اصحاب سيدالشهداء علیه السلام
گاها با ايشان كارهاى مهم و ضرورى داشتند، از اسب پياده نمىشدند و چشم از اطراف
و اكناف خيمهها بر نمىداشتند و به آنها مىفرمودند: همين طور كه من مشغول نگهبانى
هستم سريع و خيلى مختصر صحبت تان را بكنيد چون من مسئوليت دارم و نمىتوانم
زياد با شما هم صحبت باشم.[1]
[1] – كبريت احمر صفحه: 168.