مشهورترين كنيه ايشان اباالفضل مىباشد، بعضى گفتهاند: چون آن بزرگوار پسرى
به نام فضل داشته است، كنيه ايشان را اباالفضل نهادهاند،[1] البته قابل ذكر است اين
شيوه مرسوم و معمول عرب بود كه هر كس عبّاس نام داشت كنيه او را اباالفضل
مىگذاشتند، مثلاً عبّاس بن عبدالمطلب و عبّاس بن ربيعه را نيز به همين كنيه
مىخواندند.[2]
همچنين چون حضرت اباالفضل العبّاس علیه السلام سرآمد تمام فضيلت هاست و
ديگران وقتى آن همه فضل و كمال و بزرگى را از ايشان مىديدند، وى را بدين كنيه
سزاوار دانسته و خواندهاند.
[1] – العبّاس صفحه: 80.
[2] – بطل العلقمى جلد: 2 صفحه: 9.