كنيه ديگر آن حضرت ابوقِربَة مىباشد، القربه در لغت به معنى مشك آب است،[1]اين كنيه را به آن جهت بر ايشان گذاشتهاند كه در واقعه جانسوز كربلاء با مشك بهتشنگان آب مىرسانيد. [1] – فرهنگ لغت الرائد و لاروس.