معناى ابوالشّاره
كنيه ديگر آن حضرت ابوالشّاره مىباشد كه مشتق از كلمه الشَّره به معناى تندى
طبع و خشم و غضب است،[1] و چون اين وجود مبارك در عين ملاطفت و مهربانى و
فضلى كه دارد گاها براى تنبيه و تربيت افرادى كه بىحيائى كرده و يا خلاف تعهدى
عمل مىكنند كه با خدا و اهل بيت عصمت و طهارت علیهم السلام مىبندند، بعضى را غضب
مىنمايند ايشان را به اين كنيه خواندهاند.
[1] – فرهنگ ابجدى صفحه: 522.