ايشان در ميان فرزندان حضرت اباالفضل العبّاس علیه السلام مقامى بسيار ارجمند
داشت، عبيداللّه بعد از واقعه جانسوز كربلاء از ياران و اصحاب درجه يك امام
سجاد علیه السلام بود، آن حضرت هر وقت او را مىديدند به ياد فداكارىهاى حضرت
اباالفضل العبّاس علیه السلام مىافتادند و گريان مىشدند.[1]
پس از واقعه جانسوز كربلاء حضرت امالبنين عليهاالسلام هر روز عبيداللّه را همراه خود
به قبرستان بقيع مىبرد و به ياد فرزندانش و ديگر شهداى كربلاء مخصوصا حضرت
سيدالشهداء علیه السلام گريه مىكرد، مردم مدينه در آنجا جمع مىشدند و با شنيدن ذكر
مصيبت او گريه مىكردند.[2]
عبيداللّه فرزندى به نام حسن داشت كه او هم داراى پنج فرزند به نامهاى: فضل،
حمزه، ابراهيم، عبّاس و عبيداللّه بود، كه همه در فضل و كمال و ادب شهره آفاق، و هر
كدام در عصر خود از فقهاى بزرگ و برجسته و وارسته بودند و موقعيت و شخصيت
والايى در ميان مردم داشتند.[3]
مخصوصاً فضل بن الحسن بن عبيداللّه، كه خطيبى سخنور و گويا، فصيح اللسان
و تك تاز، متقى و ديندار و مورد احترام حكّام و سلاطين عصر خود بود، وى را ابن
الهاشميه مىگفتند و سهم بسزايى در بقا و ماندگارى نسل حضرت اباالفضل
العبّاس علیه السلام دارد، عبيداللّه در سال 155 هجرى قمرى درگذشت.[4]
[1] – بحارالانوار جلد: 44 صفحه: 298.
[2] – سفينة البحار جلد: 1 صفحه: 510.
[3] – العبّاس صفحه: 242.
[4] – عمدة المطالب واژه عبيدالله بن عبّاس.