حديث سى ام:
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله
عَلَيْكُمْ بِالْقُرْآنِ فَإِنَّهُ الشِّفَاءُ النَّافِعُ وَ الدَّوَاءُ الْمُبَارَكُ وَ عِصْمَةٌ لِمَنْ تَمَسَّكَ بِهِ وَ نَجَاةٌ
لِمَنْ تَبِعَهُ لَا يَعْوَجُّ فَيُقَوَّمَ وَ لَا يَزِيغُ فَيُسْتَعْتَبَ وَ لَا يَنْقَضِى عَجَائِبُهُ وَ لَا يَخْلُقُ عَلَى كَثْرَةِ الرَّدِّ وَ
اتْلُوهُ فَإِنَّ اللَّهَ يَأْجُرُكُمْ عَلَى تِلَاوَتِهِ بِكُلِّ حَرْفٍ عَشْرَ حَسَنَاتٍ[1].
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:
شما را به قرآن سفارش مىكنم، زيرا قرآن شفايى سودبخش و دوايى مبارك
است، نگهدارنده و عصمت بارى كسى است كه به آن تمسّك جويد و مايه نجات
است بارى كسى كه پيروىاش نمايد. هرگز كژى در آن نيست تا راست گردد و
انحرافى در آن نيست كه انسان را به سختى اندازد، عجائب و شگفتىهاى آن
بىپايان است و با ردّ زياد ديگران تغيير نمىيابد، پس آن را تلاوت نماييد كه براى
تلاوت هر حرف آن ده حسنه پاداش مىگيريد.
[1] ـ بحارالأنوار جلد: 89 صفحه: 182.