حديث سى و پنجم

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ  صلی الله علیه و آله

يَا سَلْمَانُ عَلَيْكَ بِقِرَاءَةِ الْقُرْآنِ فَإِنَّ قِرَاءَتَهُ كَفَّارَةٌ لِلذُّنُوبِ وَ سِتْرٌ فِى النَّارِ وَ أَمَانٌ مِنَ
الْعَذَابِ وَ يُكْتَبُ لِمَنْ يَقْرَؤهُ بِكُلِّ آيَةٍ ثَوَابُ مِائَةِ شَهِيدٍ وَ يُعْطَى بِكُلِّ سُورَةٍ ثَوَابَ نَبِيٍّ وَ
يَنْزِلُ عَلَى صَاحِبِهِ الرَّحْمَةُ وَ يَسْتَغْفِرُ لَهُ الْمَلَائِكَةُ وَ اشْتَاقَتْ إِلَيْهِ الْجَنَّةُ وَ رَضِيَ عَنْهُ
الْمَوْلَى[1].

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:

اى سلمان! تو را به قرائت قرآن سفارش مى‏كنم زيرا قرائت قرآن كفّاره گناهان و
پوششى براى آتش جهنّم و امانى از عذاب الهى است. و هر كس قرآن مى‏خواند
بارى هر آيه‏اى كه تلاوت مى‏كند ثواب صد شهيد نوشته مى‏شود و بارى هر سوره
ثواب پيامبران الهى عطا مى‏شود و بر كسى كه همراه و رفيق قرآن شود رحمت نازل
مى‏گردد و فرشتگان برايش استغفار مى‏كنند و بهشت مشتاق اوست و مولا از او
راضى است.


[1] ـ بحارالأنوار جلد: 89 صفحه: 17.

سوال خود را ارسال نمایید

موضوعات خود را در این قالب ها ارسال نمایید: