مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ نارًا فَلَمّا أَضاءَتْ ما حَوْلَهُ
ذَهَبَ اللّهُ بِنُورِهِمْ وَ تَرَكَهُمْ في ظُلُماتٍ لا يُبْصِرُونَ «18»
صُمُّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَرْجِعُونَ «19»أَوْ كَصَيِّبٍ مِنَ السَّماءِ
فيهِ ظُلُماتٌ وَ رَعْدٌ وَ بَرْقٌ يَجْعَلُونَ أَصابِعَهُمْ في آذانِهِمْ مِنَ
الصَّواعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ وَ اللّهُ مُحيطٌ بِالْكافِرينَ «20»يَكادُ
الْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصارَهُمْ كُلَّما أَضاءَ لَهُمْ مَشَوْا فيهِ وَ إِذا أَظْلَمَ
عَلَيْهِمْ قامُوا وَ لَوْ شاءَ اللّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَ أَبْصارِهِمْ إِنَّ
اللّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَديرٌ «21»
ترجمه آيات 18 الى 21 سوره بقره:
«مَثلهاى قرآن براى منافقين»
مَثَل اينها، مَثَل كسى است كه آتشى را روشن مىكند. وقتى
آتش اطرافش رانورانى كرد، (ناگهان طوفانى مىآيد) و خدا نور
آنها را از بين مىبرد و آنها را در تاريكى كه نبينند باقى
مىگذارد.(18)
اينها كر و لال و كورند و آنها (به سوى حقيقت)
برنمىگردند. (19)
يا مثل باران تندى است كه در آن تاريكى باشد و با رعد و
برق از آسمان ببارد و آنها از ترس مردن انگشتانشان را در
گوششان بگذارند تا صداى صاعقه را نشنوند ولى خدا بر كفّار
احاطه دارد. (20)
برق آن چنان شديد است كه مىخواهد چشمانشان را از
حدقه بيرون بياورد. هر زمان كه زمين را براى آنها روشن مىكند،
آنها در آن روشنائى راه مىروند ولى وقتى براى آنها تاريك
مىكند، به جاى خود مىايستند و اگر خدا بخواهد، شنوائى و
بينائى آنها را از بين مىبرد. زيرا خدا بر همه چيز توانا است.(21)
تدبر ما:
مردم منافق كر و كور هستند و ديدى كوتاه دارند و به جز اطراف خود جاى
ديگرى را نمىبينند و اين حاصل غفلت و بىتوجهى به خداىتعالى و اوليائش
است.
منافقين از شدت حسادتى كه دارند نور مؤنين و اولياء خدا را نمىتوانند
تحمل كنند و حسادت و نفاق آنها باعث مىشود كه حق را انكار كنند و كسى كه حق
و حقيقت را انكار كند خداى تعالى تمام اعمالش را باطل مىكند و كسى كه يك حق
را انكار كرد از اينكه حقايق ديگر را نيز انكار كند ابائى ندارد.