وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى لَنْ نَصْبِرَ عَلى طَعامٍ واحِدٍ فَادْعُ لَنا
رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنا مِمّا تُنْبِتُ اْلأَرْضُ مِنْ بَقْلِها وَ قِثّائِها وَ فُومِها
وَ عَدَسِها وَ بَصَلِها قالَ أَ تَسْتَبْدِلُونَ الَّذي هُوَ أَدْنى بِالَّذي هُوَ
خَيْرٌ اهْبِطُوا مِصْرًا فَإِنَّ لَكُمْ ما سَأَلْتُمْ وَ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَ
الْمَسْكَنَةُ وَ باءُو بِغَضَبٍ مِنَ اللّهِ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانُوا يَكْفُرُونَ
بِآياتِ اللّهِ وَ يَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ
كانُوا يَعْتَدُونَ «».
ترجمه آيه 62 سوره بقره:
«تقاضاهاى بنىاسرائيل»
و زمانى كه گفتيد: اى موسى، ما بر يك نوع غذا هرگز صبر
نمىكنيم. از پروردگارت بخواه تا گياهانى براى ما از آنچه در
زمين مىرويد بيرون بياورد، از قبيل: سبزيجات زمين و خيار
زمين و سير زمين و عدس و پياز زمين. موسى گفت: آيا شما
غذاى پستترى را به جاى غذاى بهتر تبديل مىكنيد؟ فرود آئيد
در شهر، زيرا در آن براى شما آنچه را كه مىخواستيد خواهد بود.
«ذلّت و عدم موفّقيّت»
و براى آنها ذلّت و عدم موفّقيّت زده شده است و دوباره به
غضبى از خدا مبتلا شدند. آن به خاطر اين بود كه آنها به آيات
خدا كفر مىورزيدند و بدون حقّى انبياء را مىكشتند. اين به
خاطر آن بود كه معصيت مىكردند و متجاوز بودند. (62)
تدبر ما:
مؤنين بايد بدانند با اينكه اتحاد، دوستى، صفا و صميميت ركنهاى بسيار
مهمى در دين اسلام است اما تا هنگامى كه انسان نفسش را تزكيه نكرده باشد
نمىتواند اهل صفا و صميميت و يا اتحاد و دوستى باشد و هميشه به فكر منافع
خويش است.
مؤنين بايد متوجه باشند كه خداى تعالى بهترين غذاهاى روحى را توسط
اوليائش براى آنها فرستاده كه همان قرآن و كلمات خاندان عصمت و طهارت علیهم السلام
است لذا آنها نبايد با وجود اين غذاهاى پاك و طيب معنوى دنبال غذاهاى كثيف و
نجس باشند مانند گفتههاى متصوفه و فلاسفه و عرفاء و ديگر فرقههاى منحرف.
مؤنين بايد بدانند كسانى كه به دستورات پيامبران و امامان معصوم و اولياء
خدا علیهم السلام عمل نكنند و يا دستورات آنها را تغيير دهند و تحريف كنند همانند آن
است كه آن بزرگواران را به قتل رسانده باشند[1].
[1] ـ تفسير جامع، جلد: 1، صفحه: 177.