وَ إِذْ أَخَذْنا ميثاقَكُمْ وَ رَفَعْنا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُوا ما
آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ وَ اذْكُرُوا ما فيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ «»ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ
مِنْ بَعْدِ ذلِكَ فَلَوْ لا فَضْلُ اللّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ لَكُنْتُمْ مِنَ
الْخاسِرينَ «»
ترجمه آيات 64 الى 65 سوره بقره:
«كوه طور بالاى سر بنىاسرائيل»
و زمانى كه از شما عهد و ميثاق گرفتيم و كوه طور را بالاى
سر شما بلند كرديم و گفتيم: با قدرت و قوّت آنچه را كه به شما
دادهايم بگيريد[1] و متذكّر آنچه در آن هست باشيد، شايد شما
تقوى پيشه كنيد. (64)
سپس بعد از آن شما رو گردانديد، كه اگر فضل خدا و
رحمت او بر شما نبود، شما از زيانكاران بوديد. (65)
تدبر ما:
مردم مسلمان بايد بدانند اگر رحم و مهربانى خداى تعالى بر آنها نبود به واسطه
كارهاى بدشان تا به حال هلاك شده بودند لذا خداى تعالىچون مهربان است از
اكثر تقصيرات ما مىگذرد و ما را مورد عفو الهى خويش قرار مىدهد.
مؤنين بايد آيات الهى را براى عمل كردن به دستورات خداى تعالى قرائت
نمايند نه فقط براى مطالعه كردن.
مؤنين بايد بدانند با اينكه برنامه خداى تعالى و اوليائش بر اساس مهربانى
است اما گاهى در اثر نافرمانىهاى ما ممكن است تنبيه و تندى را پيشه كنند كه البته
همان هم در اثر محبت شان به ما است چون بعضى اوقات بعضى افراد تا تندى با
آنها نشود هدايت پذير نيستند.
مؤنين بايد خود را به گونهاى تربيت نمايند كه عبادت هايشان از روى رغبت و
اشتهاء معنوى باشد نه از روى اكراه و بىحالى.
مؤنين بايد بدانند كه اگر از روى اخلاص به طرف اولياء خدا بروند خداى
تعالى آنها را از مهلكهها نجات خواهد داد اما اگر پيرو هواىنفس شدند و به طرف
خدا و اوليائش حركت نكردند خدا آنها را به حال خود رها خواهد نمود.
[1] ـ منظور تورات است.