بدون ترديد هيچ عاقلى منكر اهميّت فكر كردن و يا فكر را به كار
انداختن در مسائل مهمّ و مختلف زندگى و علمى نبوده و نخواهد بود؛
تفكّر، بزرگ ترين راز موفّقيّت در همه چيز و در همه كار و بلكه از
سفارشات مؤّد قرآن مجيد است، خداى تعالى در اين باره فرموده:
قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الاعْمى وَ الْبَصيرُ اَفَلا تَتَفَكَّرُونَ.
كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللّه لَكُمُ الاْياتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ.
فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ.
كَذلِكَ نُفَصِّلُ الاْياتِ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ.
وَ تِلْكَ الاْمْثالُ نَضْرِبُها لِلنّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ.
خداى تعالى فرق بين كور و بينا را با تفكّر تعيين كرده، و آيات خود
را براى تفكّر بيان فرموده، و قصص قرآن را براى متفكّرين نقل كرده، و
مثالها و اندرزهاى اين كتاب مقدّس را براى متفكّرين توضيح داده
است.
تفكّر به قدرى در اسلام پر ارزش است كه يك ساعت آن را معادل و
بلكه بالاتر از هفتاد سال عبادت مىداند.
أميرالمؤمنين علیه السلام مىفرمايند: تفكّر، انسان را به سوى نيكى
مىكشاند و به اعمال نيك وادار مىنمايد.
حضرت على بن موسى الرّضا علیه السلام مىفرمايند: عبادت، به زيادى
نماز و روزه نيست، بلكه تنها عبادت با تفكّر در امر الهى محقّق مىشود.
بنابراين هر انسانى كه متفكّرتر است پر ارزش تر است.