خود هوشيارى به اين معنا است كه انسان لحظه به لحظه نسبت به
خود بصيرت و اشراف داشته باشد؛ و اين نوعى حالت محاسبه و مراقبه
است، مانند فردى كه مشغول رانندگى است و دائما مواظب است كه به
چپ يا راست منحرف نشود، اين اصل يكى از بهترين و مهمترين
راههاى برنامهريزى و كنترل ضمير ناخودآگاه است و فرد مدام توجه اش
به كانالهاى ورودى اطلاعات است.
انسان بايد هر لحظه مواظب باشد كه نيمه پر ليوان را ببيند يعنى
زيبائى را ببيند، مثبت را بشنود، منظرههاى زيبا را تماشا كند، بوهاى
معطر را استشمام نمايد، غذاهاى خوشمزه بخورد و چيزهاى لطيف و
دوست داشتنى را لمس كند، اين مواظبت و مراقبت لحظه به لحظه از
ورودىهاى حواس پنجگانه، حكايت از خود هوشيارى و بيدارى آدمى
نسبت به اطلاعات وارد شده به ضمير باخودآگاهش دارد.
تفكر و انديشهها نيز همچنين است. يعنى انسان در كارگاه توليد
فكرش بايد دائما افكار مثبت و روحيه ساز توليد كند؛ در چنين شرايطى
ضمير ناخودآگاه هر لحظه زيباترين پيامها و مثبت ترين فرمانها را
دريافت خواهد كرد و به طور طبيعى خروجىهاى آن با ورودىها
متناسب خواهد بود.