تمركز روى يك چيز تأثير زيادى روى ضمير ناخودآگاه انسان
مىگذارد و در روحيه و فكر انسان بازتاب خواهد داشت، مثلا تمركز
روى يك منظره زيبا و يا تمركز روى يك فكر مثبت در روحيه انسان
توليد روحيه شاد و انديشه مثبت مىكند و بر عكس تمركز بر يك انديشه
منفى يا ديدن منظرهاى ناگوار، روحيهاى غمگين و انديشهاى منفى در
انسان توليد مىنمايد.
بنابراين اگر تمركز انسان بر بدبختى و عدم موفقيت باشد، يقينا آن را
جذب خواهد كرد، همچنين اگر تمركز بر موفقيت و سلامت باشد نيز آن
را جذب خواهد كرد. خداى تعالى در وجود انسان قدرتى خلق كرده كه
اگر بر هر چيزى تمركز كند تمام سيستم بدنش متناسب با آن چيز
هماهنگ مىشود، اين يك اصل علمى بوده و حتى در علم فيزيك
كوانتوم ثابت شده است.
تمركز فكر، يك امر غير اختيارى نيست بلكه پديدهاى اكتسابى
است كه با اختيار و تلاش فرد حاصل مىشود. بنابراين، بايد به دنبال
شناخت دقيق تر و روشهاى پيدايش و تقويت آن بود تا به نتايج
ارزشمند آن، در هر زمينهاى كه مطلوب فرد است، دست يافت.
برخى دانشمندان معتقدند تمركز فكر يعنى متوجه ساختن و ثابت
نگاه داشتن فكر، بر يك تصوير و يا مجموعهاى از انديشهها و افكار،
برخى ديگر مىگويند تمركز داشتن، يعنى به طور كامل، در زمان حاضر،
در اين جا و اكنون زيستن؛ نه اين كه ضمن انجام دادن كارى، به كار
بعدى فكر كردن.