علماء و بزرگان هميشه خوردن غذاى نذرى را متبرّك و باعث شفاء از
امراض مختلف در صورت اراده خداى تعالى مىدانند.
روزى در محضر استاد عزيزم حفظه اللّه تعالى بودم و عدّهاى ميهمان
ايشان بودند، اتفاقاً شب جمعه بود و استاد عزيزم دأب و رويه شان اين
است كه هر شب جمعه مجلس روضه اى ترتيب مىدهند؛ حتّى اگر در
مسجد و حسينه نباشند در منزل خود روضه خوانى دعوت كرده و براى
ايشان و اهل بيت محترم شان و ديگر دوستانى كه در محضرش باشند
مجلس روضه كوچكى تشكيل مىدهند.
آن شب بعد از روضه از ميهمانها پذيرايى كردند، يكى از اهل مجلس
چاى نخورد، حضرت استاد حفظه اللّه تعالى از ايشان پرسيدند: چرا
چاى ننوشيدى؟
او عرض كرد: معدهام مشكل دارد، براى همين چاى نمىخورم.
استاد عزيزم فرمودند: چاى روضه امام حسين علیه السلام بر هر دردى
شفاست، شما به نيت شفا بخور تا معدهات خوب شود، ايشان نيز
اطاعت امر كرد و چاى برداشت و نوشيد و الحمداللّه همان گونه كه
حضرت استاد فرمودند به بركت چاى روضه امام حسين علیه السلام معده
ايشان خوب شد و من خود شاهد اين جريان هستم.