شب ليلة الرغائب مسأله ای اختلافی در بین علماء و دانشمندان جهان اسلام هست.
تعدادی از دانشمندان آن را قبول ندارند و کلا روایات در این باب را جعلی می دانند که البته عموما اینها بزرگان اهل تسنن هستند که چنین نظری را دارند.
در بین دانشمندان و فقهاء مذهب تشیع بعضا قائل به ضعیف بودن سند این روایات دارند که البته حتی اگر ضعف سند هم اثبات بشود باز از باب تسامح در ادله سنن این مساله حل شده و استحبابش ثابت است.
اما این اختلاف ها همه بر سر ظاهر امر است، ما اگر به کنه و باطن این شب دقت کنیم مساله حل شده است.
خدای تعالی صاحب رحمت و کرامت و بقیه صفات خویش بود، این در زمانی است که هنوز هیچ خلقتی انجام نداده بود(دیشب نیز متذکر شدم که منظور خلقت ما نیست، منظور کل خلقت هست، چرا که خدا قبل از ما خلقت داشته و بعد از ما نیز خواهد داشت، پس بنابراین منظور کل خلقت است) در زمانی که اصلا خلقی انجام نداده بود نیز کریم بود، صاحب رحمت بود و می خواست که کرامت کند و رحمت کند.
لازمه این که خدای تعالی رحمت و کرامت و… دیگر صفات خدایی اش انجام بدهد این بود که کسی باشد تا خدا به او به عنوان مثال رحمت و کرامت کند.
لذا این بود که خدای تعالی خلق کرد، خلق کرد تا به مخلوقاتش مهربانی کند(رحمت خدا، رحمانیت خدا، رحیمیت خدا) و به آنها هر آنچه بخواهند عطا کند(کرامت و کریمیت خدا).
پس همواره یکی از مهم‌ترین مشیت های خدای بزرگ از خلق ما این بوده به ما مهربانی کند و هر آنچه می خواهیم به ما بدهد. که عرض کردم هر کس آنچه را می خواهد از خدا نگرفته عیب از طرف خودش هست وگرنه خدا رحمان و رحیم و کریم است.
ضمن اینکه بهشت را به بهانه می دهند نه به بهاء، که اگر به بهاء بود غیر از اهل بیت علیهم السلام و اولیاء خاص آنها بقیه مشمول بهشت نمی شدند، لهذا برخی از ايام و مکان ها را به عنوان اینکه رحمت بیشتری از ناحیه خدا به مخلوقات می رسد معرفی کرده اند، مانند شبهای جمعه، ماه رجب، شب ليلة الرغائب و…
همه ايام سال خدا بی نهایت بخشنده و عطا کننده و مهربان است لکن این ایام را بُولد کرده اند که ما مخلوقات حواسمان بیشتر جمع باشد.
✍🏻شیخ قاسم رجبیان_کربلاء معلی.