75 سال قبل از بعثت پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله يعنى 35 سال قبل از ولادت ايشان، مقارن با
سال 535 ميلادى،[1] در مكه مكرمه در خاندان بزرگ قريش، از پدرى كه خودش و تمام
پدرانش از انبياء و رسولان الهى بودند، نبى ديگرى از انبياء الهى و وصى ديگرى از
اوصياء پيامبران الهى به نام عبدمناف، مُكنّى به ابوطالب ديده به جهان گشود.
عبدمناف به معنى عبدالعالى، يعنى بنده خداى بزرگ مىباشد، مناف از نوف مىآيد
و اين واژه حسب گفته صحاح اللّغة و لغويين بر علو و فضيلت دلالت داشته و به معناى
ارتفاع و بلندى، عظمت و بزرگى و شرافت است.
حضرت ابوطالب علیه السلام از نظر جسمى سفيد روى، بسيار زيبا و قد بلند و از نظر
معنوى بسيار نورانى بودند،[2] ايشان به فرزانگى، پاكى و ورع، دلاورى و شجاعت
معروف بود و از همه دارايىها و توانايى هايش در راه خدمتگزارى و پشتيبانى پيامبر
اكرم صلی الله علیه و آله استفاده كردند.
[1] ـ الاصابه، جلد: 4، صفحه: 115.
[2] ـ احتجاج، جلد: 1، صفحه: 242.