حضرت حمزه علیه السلام نيز تا مدتى اسلام خود را پنهان نگه داشته بود، ايشان در
دعوتى كه پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله بعد از نازل شدن آيه شريفه: وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِيِن به
اقوام و خويشان خويش دادند حضور داشتند،[1] و در همان شب به پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله
ايمان آورده و به نبوّت و رسالت شان معتقد شدند، همچنين در مراسم خواستگارى كه
براى پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله از حضرت خديجه كبرى عليهاالسلام انجام شد حضور داشتند.
ايشان با وجود اين كه به پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله ايمان و به نبوّتش معتقد بود ولى بنا به
مصالحى تا مدتها ايمان و اسلام خويش را مخفى نگه داشته بود اما مانند حضرت
ابوطالب علیه السلام كه علنا اعلام ايمان به پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله نكرده بود ولى تا آخرين قدرت از
ايشان حمايت و همه جا ايشان را كمك مىكردند، حضرت حمزه علیه السلام نيز در كنار
حضرت ابوطالب علیه السلام همه جا يار و ياور آن حضرت بود، و آن چنان كه مورخان و
بزرگان شيعه و سنى نوشته و تأييد كردهاند حضرت حمزه علیه السلام دائما از پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله
مواظبت مىكرد و اگر كسى توهين و يا جسارتى به پيامبر عظيم الشأن اسلام مىنمود،
تلافى كرده و آنها را به سزاى اعمال زشتشان مىرساند.[2]
[1] ـ السير و المغازى، صفحه: 146.
[2] ـ (انسابالاشراف، جلد: 1، صفحه: 131) و (اصول كافى، جلد: 1، صفحه: 449).