اهل سنت با وجود سخنانى كه در بالا ذكر شد باز هم در كتب روايى خود به
لزوم وصيت كردن اشاره نمودهاند:
اِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلی الله علیه و آله قَالَ: مَا حَقُّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ، لَهُ شَيْءٌ يُوصَى فِيهِ، يَبِيتُ لَيْلَتَيْنِ إِلَّا وَ
وَصِيَّتُهُ عِنْدَهُ مَكْتُوبَةٌ.[1]
يعنى: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هيچ مرد مسلمانى كه داراى اموالى است كه
مىتواند در آن وصيت كند حق ندارد دو شب را سپرى كند بدون اين كه وصيتش را
نوشته و نزد خود گذاشته باشد.
وَ أَخْرَجَهُ مُسْلِمٌ مِنْ حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ بِنَحْوِهِ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ يَبِيتُ ثَلَاثَ
لَيَالٍ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ مَا مَرَّتْ عَلَيَّ لَيْلَةٌ مُنْذُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلی الله علیه و آله قَالَ ذَلِكَ إِلَّا وَ عِنْدِي
وَصِيَّتِي.[2]
يعنى: مسلم از حديث زهرى اخراج كرده كه سالم به نقل از پدرش مثل حديث
بالا را بيان كرده مگر اين كه گفته: سه شب سپرى كند، پس ابن عمر گفت: از زمانى
كه من اين را از رسول خدا صلی الله علیه و آله شنيدم، شبى بر من نگذشت مگر اين كه وصيتم نزدم
بود.
حدثنى يعقوب بن إبراهيم، قال ثنا هشيم، عن جويبر، عن الضحاك أنه كان
يقول: من مات و لم يوص لذوى قرابته فقد ختم عمله بمعصية.[3]
يعنى: از ضحاك حديث شده كه رسول خدا صلی الله علیه و آله مىفرمود: هر كس بميرد و
براى نزديكانش وصيت نكند، عملش با معصيت به خاتمه رسيده است.
[1] ـ (شرح صحيح مسلم نووى، جلد: 11، صفحه:76) و (سنن ترمذى، جلد: 2، صفحه: 224).
[2] ـ صحيح مسلم، جلد: 5، صفحه: 70.
[3] ـ (جامع البيان عن تأويل آى القرآن، نويسنده: محمد بن جرير الطبرى، جلد: 2، صفحه: 159) و (سنن
سعيد بن منصور، جلد: 1، صفحه: 112).