قَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ علیه السلام إِنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ أَسَدٍ عليهاالسلام جَاءَتْ إِلَى أَبِى طَالِبٍ علیه السلام لِتُبَشِّرَهُ
بِمَوْلِدِ النَّبِيِّ صلی الله علیه و آله فَقَالَ أَبُوطَالِبٍ علیه السلام اصْبِرِي سبْتاً أُبَشِّرْكِ بِمِثْلِهِ إِلَّا النُّبُوَّةَ وَ قَالَ السَّبْتُ
ثَلَاثُونَ سَنَةً وَ كَانَ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه و آله وَ أَمِيرالْمُؤمِنِينَ علیه السلام ثَلَاثُونَ سَنَةً.[1]
يعنى: امام صادق علیه السلام مىفرمايد: وقتى رسول خدا صلی الله علیه و آله متولد شد، فاطمه بنت
اسد عليهاالسلام خدمت حضرت ابوطالب علیه السلام آمد تا خبر تولد رسول خدا صلی الله علیه و آله را به ايشان
بشارت دهد، حضرت ابوطالب علیه السلام به فاطمه بنت اسد عليهاالسلام فرمود: مدّتى صبركن، آن
گاه من بشارت فرزندى همچون او را به تو مىدهم، با اين تفاوت كه او فقط پيامبر خدا
نيست، آن گاه بيان كردند: اين مدت سى سال است، امام صادق علیه السلام فرمود: بين رسول
خدا صلی الله علیه و آله و أميرالمؤمنين علیه السلام سى سال اختلاف سن بود.
اين حديث به صراحت بيان كننده اين مطلب است كه جناب ابوطالب علیه السلام امين
اسرار الهى بوده و از جانب خداوند خبر از وقايع آينده داشته است، زيرا اخبارى كه
ايشان داده بسيار صحيح بوده و دقيقا تمام آن اخبار در آينده رخ داده و همان طور
كه قبلا بيان شد اين از خصوصيات انبياء و اوصياء الهى علیهم السلام است كه خبر از اسرار و
علوم الهى دارند، لذا اين حديث نيز گواه ما بر وصايت حضرت ابوطالب علیه السلام است.
در كتاب ابهى المداد فى شرح موتمر علماء بغداد كه ابن عطيه مالكى مذهب
نوشته و محمد جميل محمود از علماء شيعه لبنان آن را شرح زده، بعد از ذكر اين
حديث نوشته شده:
يدل هذا الحديث على تقدّم إيمان أبى طالب علیه السلام و أنه كان من الأوصياء و أمينا
على أسرار الأنبياء علیهم السلام.[2]
يعنى: اين حديث بر ايمان ابوطالب علیه السلام و اين كه او از اوصياء الهى و امين اسرار
انبياء علیهم السلام است دلالت مىكند.
واقعهاى كه در اين حديث به آن پرداخته شده از طرق ديگر و با اندك تفاوتى باز
هم نقل شده كه در اين جا به برخى از آنها اشاره مىشود.
سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام يَقُولُ لَمَّا وُلِدَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله فُتِحَ لآِمِنَةَ بَيَاضُ فَارِسَ وَ قُصُورُ
الشَّامِ فَجَاءَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ أَسَدٍ أُمُّ أَمِيرِالْمُؤمِنِينَ علیه السلام إِلَى أَبِىطَالِبٍ علیه السلام ضَاحِكَةً
مُسْتَبْشِرَةً فَأَعْلَمَتْهُ مَا قَالَتْ آمِنَةُ فَقَالَ لَهَا أَبُوطَالِبٍ علیه السلام وَ تَتَعَجَّبِينَ مِنْ هَذَا إِنَّكِ تَحْبَلِينَ وَ
تَلِدِينَ بِوَصِيِّهِ وَ وَزِيرِهِ.[3]
يعنى: امام صادق علیه السلام فرمود: وقتى رسول خدا صلی الله علیه و آله متولد شد حجابها از مقابل
چشم حضرت آمنه عليهاالسلام كنار رفت و ايشان كاخهاى مدائن در فارس و قصرهاى شام را
ديد، پس فاطمه بنت اسد عليهاالسلام مادر أميرالمؤمنين علیه السلام نزد ابوطالب علیه السلامرسيد و در
حالى كه خندان بود بشارت تولد پيامبر صلی الله علیه و آله را به ابوطالب علیه السلام داد، سپس ابوطالب علیه السلام
را از آن چه كه آمنه عليهاالسلام از ديده هايش برايش نقل كرده بود با خبر كرد، ابوطالب علیه السلام به
او فرمود: از آن چه كه الان به تو مىگويم تعجب مىكنى، تو صاحب فرزندى مىشوى
و او را به دنيا مىآورى كه وصى و وزير فرزند آمنه عليهاالسلام خواهد بود.
عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ: كَانَ حَيْثُ طُلِقَتْ آمِنَةُ بِنْتُ وَهْبٍ عليهاالسلام وَ أَخَذَهَا الْمَخَاضُ
بِالنَّبِيِّ صلی الله علیه و آله حَضَرَتْهَا فَاطِمَةُ بِنْتُ أَسَدٍ عليهاالسلام امْرَأَةُ أَبِي طَالِبٍ علیه السلام فَلَمْ تَزَلْ مَعَهَا حَتَّى
وَضَعَتْ فَقَالَتْ إِحْدَاهُمَا لِلْأُخْرَى هَلْ تَرَيْنَ مَا أَرَى فَقَالَتْ وَ مَا تَرَيْنَ قَالَتْ هَذَا النُّورَ الَّذِي
قَدْ سَطَعَ مَا بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ فَبَيْنَمَا هُمَا كَذَلِكَ إِذْ دَخَلَ عَلَيْهِمَا أَبُوطَالِبٍ علیه السلامفَقَالَ
لَهُمَا مَا لَكُمَا مِنْ أَيِّ شَيْءٍ تَعْجَبَانِ فَأَخْبَرَتْهُ فَاطِمَةُ علیه السلام بِالنُّورِ الَّذِي قَدْ رَأَتْ فَقَالَ لَهَا
أَبُوطَالِبٍ علیه السلامأَ لَا أُبَشِّرُكِ فَقَالَتْ بَلَى فَقَالَ أَمَا إِنَّكِ سَتَلِدِينَ غُلَاماً يَكُونُ وَصِيَّ هَذَا
الْمَوْلُود.[4]
يعنى: امام صادق علیه السلام فرمود: زمانى كه درد زايمان حضرت آمنه علیه السلام براى تولد
رسول خدا صلی الله علیه و آله آغاز شد فاطمه بنت اسد عليهاالسلام همسر ابوطالب علیه السلام آمد و دائما نزد
ايشان بود تا رسول خدا صلی الله علیه و آله به دنيا آمد، پس يكى از آن دو به ديگرى گفت: آيا تو آن
چه من ديدم را ديدى؟ او گفت: تو چه ديدى؟ گفت: اين نورى كه بين مشرق و مغرب
زمين ساطع شده و آن دو در همين حال بودند كه ابوطالب علیه السلام بر آنها وارد شد و
پرسيد: چه شده؟ چه چيزى شما را به تعجب انداخته؟ فاطمه بنت اسد علیه السلامجريان را
نقل كرد، حضرت ابوطالب علیه السلام به او فرمود: آيا بشارتى به تو بدهم؟ فاطمه علیه السلام گفت:
بله، ابوطالب علیه السلام فرمود: تو به زودى فرزندى به دنيا مىآورى كه وصى اين مولود
است.
ملّا صالح مازندرانى در شرح كافى در مورد اين حديث مىفرمايد:
فيه دلالة على كمال أبى طالب علیه السلام و قيل انه كان من أوصياء عيسى علیه السلام و فى بعض
الاخبار دلالة عليه.[5]
يعنى: اين حديث دلالت بر كمال جناب ابوطالب علیه السلام دارد و گفته شده كه قطعا
او از اوصياء حضرت عيسى علیه السلام بوده و در بعضى از روايات دلايلى بر اين مطلب
وجود دارد.
[1] ـ الكافى، جلد:1، صفحه: 452.
[2] ـ أبهى المداد فى شرح مؤمر علماء بغداد، جلد:2، صفحه: 372.
[3] ـ مرآة العقول فى شرح أخبار آل الرسول صلی الله علیه و آله، جلد: 5، صفحه: 282.
[4] ـ بحار الأنوار، جلد: 15، صفحه: .295
[5] ـ شرح أصول الكافى لمولى صالح المازندرانى، جلد:12، صفحه: 402.