قبلا ثابت گشت كه جناب ابوطالب علیه السلام از جمله اوصياء الهى است كه ميراث
انبياء علیهم السلام نزد ايشان بوده و لازمه وصايت عصمت است، اما صرف نظر از اين
مسأله بايد عرض كنيم دلايل ديگرى نيز بر عصمت جناب ابوطالب علیه السلام وجود
دارد.
اول:
در زيارت حضرت سيدالشهداء علیه السلام خطاب به ايشان از ناحيه امام معصوم علیه السلام
اين چنين وارد شده: «كُنتَ نُورَا فِى الاَصلَابِ الشَامِخَه وَ الاَرحَامِ المُطَهّرَه لَم تُنَجّسكَ
الجَاهِلِيةُ بِانجَاسِهَا وَ لَم تُلبِسكَ مِن مُدلَهِمّاتِ ثِيابِهَا».[1]
اين فراز از زيارت بيان كننده مسأله عصمت پدران اهل بيت علیهم السلام من جمله
حضرت ابوطالب علیه السلام است.
اولا مىفرمايد: شما در صلب افرادى بوديد كه داراى والاترين مقامها بودند،
اين جمله اگر دلالت بر نبوّت اجداد اهل بيت علیهم السلام نكند به صراحت دال بر پاكى و
نجابت ايشان مىباشد.
ثانيا مىفرمايد: آن زمان كه در اصلاب و ارحام پدران و مادرانتان بوديد هيچ
يك از نجاسات (كنايه از آداب و رسوم ناپسند) جاهليت از ناحيه پدران و مادران
بزرگوارتان به شما سرايت نكرد؛ يعنى هيچ يك از ايشان اهل فسق و فجور و
معصيت نبوهاند.
ثالثا مىفرمايد: هيچ يك از تاريكىهاى جاهليت (كنايه از رذائل و آلودگىهاى
روحى) به واسطه عمل اجدادتان به شما سرايت نكرد كه اين جمله نيز به خوبى
عصمت ايشان را ثابت مىكند.
دوم:
مورخان مسلمان و تواريخ معتبر اسلامى هيچ يك حضرت ابوطالب علیه السلام را
شخصى شراب خوار و هوس باز و خون ريز معرفى ننمودهاند، بلكه حتى دشمنان
و مخالفان ايشان در تواريخ خود آثار بسيارى از جان فشانىهاى ايشان در راه رسول
خدا صلی الله علیه و آله و عظمت و بزرگى شخصيتش را ثبت نمودهاند و حال اين كه اگر به تاريخ
نگاه كنيم در مورد اشراف عرب حجاز فسادهاى زيادى نقل شده كه تحقيق در مورد
تاريخ افرادى همچون ابوسفيان و ابوجهل و ابولهب واقعيت را آشكار مىسازد.
[1] ـ المزار الكبير لابن المشهدى، صفحه: 422.