چون بزرگترین دلیل افرادی که منکر تشرفات هستند توقیعی است که منتسب به امام زمان عج است، لهذا در این فصل نگاهی گذرا و اجمالی به انواع و اقسام روایات اسلامی خواهیم داشت، چون روایات وارده انواع و اقسامی دارند و فقط برخی از آنها با شرایط خاصی مورد قبول فقهاء و اعاظم هست.
حدیث بعد از قرآن کریم، به عنوان دومین منبع اسلامی شناخته می‌شود.
از نظر شیعه حدیث، کلامی است که بیانگر قول، فعل یا تقریر و تأیید معصوم باشد،[1] و از دو قسمت متن و سند تشکیل شده که از این جهت علم حدیث به دو بخش کلی تقسیم می گردد که یک قسمت به متن حدیث و دیگری به سند حدیث می پردازد.
متن حدیث، نوشته ای است که بیانگر کلام، فعل یا تقریر معصوم ع باشد.
سند حدیث آن چیزی است که به مرور زمان ایجاد می‌شود؛ زیرا محدثان و راویان، احادیث را برای یکدیگر نقل می‌کردند، نقل این افراد موجب پدید آمدن ضلع دیگری برای حدیث به عنوان سند شد؛ مثلاً وقتی به کتاب کافی نگاه می‌کنیم، در روایتی چنین آمده است: محمد بن یعقوب از علی بن ابراهیم از پدرش از نوفلی از سکونی و او از امام صادق ع روایت می‌کند که حضرت فرمود:… به این قسمت از حدیث که اسامی راویان حدیث است و در واقع جزو تعریف اصطلاحی حدیث نیست، بلکه از لوازم حدیث می‌باشد، سند گفته می‌شود.