این توقیع در بسیاری از کتابهای امامیه آمده است که مهمترین آنها عبارتند از: کمالالدین و تمام النعمة شیخ صدوق، الغیبة شیخ طوسی، إعلامالوری و تاج الموالید فی موالید الأئمة عل و وفیاتهم فضل بن حسن طبرسی، الاحتجاج احمد بن علی طبرسی، الثاقب فی المناقب محمد بن علی بن حمزة طوسی، الخرائج و الجرائح قطبالدین راوندی، کشفالغمة فی معرفة الأئمة عل علی بن عیسی اِربلی، منتخب الأنوار المضیئة علی بن عبدالکریم نیلی، الصراط المستقیم علی بن یونس نباطی بیاضی، إثبات الهداة بالنصوص و المعجزات شیخ محمدحسن حرّ عاملی، مدینة معاجز الأئمة الاثنی عشر و دلائل الحجج علی البشر سیدهاشم البحرانی، بحارالأنوار علاّمه محمد باقر مجلسی، جنةالمأوی میرزا حسین نوری.
بیشتر منابع، این توقیع را بدون سند نقل کرده و آنهایی هم که سند دارند، در نهایت به کتاب شیخ صدوق ر رسیده است. از اینرو، این توقیع تنها یک سند دارد که از کتاب شیخ صدوق ر است.