مادر ايشان: حضرت امالبنين عليهاالسلام مىباشد.
مادر حضرت امالبنين عليهاالسلام: ثمامه، از خانواده سهل به عامر بن مالك بن جعفر بن
كلاب مىباشد.
جده اول: عمره، دخت طفيل بن مالك احزم بن جعفر بن كلاب مىباشد.
جده دوم: كبشه، دخت عروة الرحال فرزند جعفر بن كلاب مىباشد.
جده سوم: ام خشف، دخت ابى معاويه فارس هرار بن عبادة بن عقيل بن كلاب
مى باشد.
جده چهارم: فاطمه، دخت جعفر بن كلاب مىباشد.[1]
جده پنجم: عاتكه، دخت عبد شمس بن عبد مناف بن قصى، جده پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله
است كه بعضى نام او را فاطمه ذكر كردهاند.[2]
جده ششم: آمنه، دخت وهب بن عمير بن قعين بن حرث بن ثعلبة بن ذودان بن
اسد بن خزيمه مىباشد.
جده هفتم: دخت جحدر بن ضبيعه اغر بن قيس بن ثعلبية بن عكاية بن صعب بن
على بن بكر بن وائل بن ربيعة بن نزار، جد پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله مىباشد.
جده هشتم: دخت ملك بن قيس بن ثعلبه مىباشد.
جده نهم: دخت الرأسين، خشين بن ابى عصم بن سمح بن فزاره مىباشد.
جده دهم: دخت عمر بن صرمة بن عوف بن سعد بن ذبيان بن بغيض بن ريث بن
غطفان مىباشد.[3]
همه اخبار منقول گواهى مىدهند كه اجداد مادرى حضرت اباالفضل العبّاس علیه السلام
بسيار شجاع و همه آنها خصوصا دايىها و عموها و پدران حضرت امالبنين عليهاالسلام در
زمان قبل از اسلام دليران عرب، و در عين شجاعت، پيشوا و رهبران مردم بودهاند، و
سلاطين زمان در برابرشان سر تعظيم و تسليم فرود مىآوردند، كتب معتبر تاريخى نيز
اجداد حضرت امالبنين عليهاالسلام را به عنوان شجاعان عرب معرفى كرده است، به گواه
تاريخ شيعه و سنى آنان به سيادت و بزرگى معروف بودهاند.[4]
از عقيل بن ابى طالب علیهم السلام نقل است كه در وصف اجداد مادرى حضرت اباالفضل
العبّاس علیه السلام فرموده است:
ليس فى العرب اشجع من ابائها و لا افرس.[5]
يعنى: در عرب هيچ كس شجاعتر و سواركارتر از پدران و اجداد حضرت
امالبنين عليهاالسلام نيست.
مخصوصاً حزام بن خالد، پدر حضرت امالبنين عليهاالسلام كه به مهمان نوازى و دلاورى
و جوانمردى شهره خاندان بنى كلاب بود.
لذا عقيل به أميرالمؤمنين علیه السلام عرض كرد: در ميان عرب از پدران حضرت
امالبنين عليهاالسلام شجاعتر و قهرمانتر يافت نمىشود، او از خاندانى شريف و جليلالقدر
است.
ابو براء عامر بن مالك بن جعفر بن كلاب، پدر بزرگ ثمامة، مادر حضرت
امالبنين عليهاالسلام است، او به دليل جنگاورى و شجاعت به ملاعب الأسنه، يعنى بازيگر با
نيزهها مشهور بوده است، او شمشير و سرنيزه را به بازى مىگرفت،[6] اين لقب را
حسان بن ثابت، شاعر عرب به او داد، وقتى كه ديد او در ميدان جنگ چگونه يك تنه
مىجنگد و بر دشمن حمله مىبرد اين شعر را در وصفش سرود:
و لاعب اطراف الاسنه عامر
فراح له حظ الكتائب اجمع؛[7]
يعنى: عامر نيزهها را به بازى مىگيرد و توانايى يك لشكر را دارد.
ديگر اجداد حضرت امالبنين عليهاالسلام عامر بن طفيل مالك است كه در زمان خود
گرامىترين و نام آورترين مرد شجاع و دلاور عرب بوده است، عامر بن طفيل بن مالك
بن جعفر بن كلاب، برادر عمر، اولين جده حضرت امالبنين عليهاالسلام است، او از سواركاران
مشهور عرب بود،[8] و چنان شهرتى داشت كه قيصر روم مسافران عربى كه به كشورش
مسافرت مىكردند و با عامر بن طفيل نسبتى داشتند محترم مىشمرد.[9]
عروة الرّحال بن عتبة بن جعفر، پدر كبشة جد دوم حضرت امالبنين عليهاالسلام است، او
به دليل كثرت مسافرت، به عروة الرحال يعنى عروه كوچنده شهرت داشت، او به قدرى
جليل القدر و محترم بود كه همواره مقام ويژهاى در نزد تمام پادشاهان زمان خود
داشت.[10]
طفيل بن مالك بن جعفر بن كلاب، معروف به فارس قرزل، پدر عمرة مادر بزرگ
حضرت امالبنين عليهاالسلام است او در شجاعت زبان زد همگان بود،[11] وى برادر ابوبراء عامر
بن مالك ملاعب الأسنة است.
به هر حال عشيره و قبيله حضرت امالبنين عليهاالسلام همگى اصيل و شجاع بودهاند.
[1] – عمدة الطالب صفحه: 327.
[2] – در عمدة الطالب نام ايشان فاطمه ذكر شده.
[3] – العبّاس صفحه: 127.
[4] – العبّاس صفحه: 128.
[5] – نفس المهموم صفحه: 284.
[6] – اعلام الورى باعلام الهدى صفحه: 88.
[7] – الاغانى جلد: 15 صفحه: 241.
[8] – الخرائج و الجرائح جلد: 1صفحه: 33.
[9] – العبّاس صفحه: 129.
[10] – سرح العيون فى شرح رساله ابن زيدون صفحه: 90.
[11] – تاج العروس من جواهر القاموس جلد: 16 صفحه: 298.