اين لقب به معناى كسى كه پشتيبان ولايت است، مىباشد. كسى كه مايه راست
قامتى و پشتيبان انسان باشد، حضرت اباالفضل العبّاس علیه السلام در تمام مدت عمر شريف
شان آن چنان محو در ولايت بوده و هميشه و در همه حال براى ولى زمان خود مفيد و
مايه اميد بودند كه حضرت سيدالشهداء علیه السلام در زمان به شهادت رسيدن شان دست
مبارك را به كمر زده، آثار شكست و غم و اندوه از چهره مبارك شان هويدا شد و
فرمودند: الْآنَ انْكَسَرَ ظَهْرِى وَ قَلَّتْ حِيلَتِى؛[1]
يعنى: الآن كمرم شكست و بيچاره شدم.
امام حسن مجتبى علیه السلام نيز برادر حضرت سيدالشهداء علیه السلام و داراى عصمت بود،
اما امام حسين علیه السلام در زمان به شهادت رسيدن ايشان نفرمودند: الآن كمرم شكست،
ولى در زمان به شهادت رسيدن ايشان چنين روايت شده است: قَالَ سَيِّدُ الشُّهَدَاءِ علیه السلام
حِينَ اسْتُشْهِدَ الْعَبَّاسُ قَدَّسَ اللَّهُ رُوحَهُ الْآنَ انْكَسَرَ ظَهْرِى؛[2]
يعنى: حضرت سيدالشهداء علیه السلام در زمان به شهادت رسيدن حضرت اباالفضل
العبّاس علیه السلام فرمودند: الآن كمر من شكست.
ايشان هميشه آن چنان از ولايت حمايت و اطاعت مىكرد كه تا وقتى ايشان در
قيد حيات بودند، سواى حضرت سيدالشهداء علیه السلام تمام اهل بيت پيامبر صلی الله علیه و آله قلب شان
آرام بود، و بعد از به شهادت رسيدن ايشان، ترس و وحشت و اضطراب در اهل بيت
پيامبر صلی الله علیه و آله و اطفال حضرت سيدالشهداء علیه السلام افتاد.
حضرت سيدالشهداء علیه السلام بعد از شهادت ايشان فرمودند: اى برادر وفادارم چشم
هايى كه ديشب از بيم تو به خواب نمىرفتند امشب راحت به خواب مىروند و
چشمهايى كه به اتكاى وجود تو راحت مىخوابيدند امشب مضطرب و بىخواب
خواهند شد.[3]
[1] – بحارالأنوار جلد: 45 صفحه: 42.
[2] – بحارالأنوار جلد: 58 صفحه: 233.
[3] – منتخب التواريخ صفحه: 335.