هنگامى كه حضرت اباالفضل العباس علیه السلام از حضرت ام البنين عليهاالسلام
متولد شدند و مژده ولادتش به امير المؤنين علیه السلام داده شد، ايشان سريعا
با شور و شعف به طرف خانه شتافتند، قنداقه اين نوزاد نورانى را به
دست على بن ابى طالب علیهم السلام دادند، آن حضرت كودك را محكم در
آغوش گرفته و به سينه خود چسبانيد و مىبوسيد و در گوش راستش
اذان و در گوش چپش اقامه گفتند.[1]
سپس آستينهاى طفل نو رسيده را بالا زد و در حالى كه مرتب به
بازوهاى او نگاه مىكرد، مانند ابر بهار اشك از ديدگان مباركش جارى
مىشد، آن حضرت در حال گريه و اشك، دائما دستها و بازوهاى آن
كودك را مىبوسيد.
حضرت ام البنين عليهاالسلام كه انتظار داشت شوهرش از تولد فرزندشان
مسرور و شادمان شود، از مشاهده اندوه و گريه و بوسههاى على بن
ابىطالب علیهم السلام حيرت زده و نگران شد و سؤل كرد: يا أميرالمؤمنين! گريه
شما من را نگران كرده، آيا خداى نكرده فرزندم عيب و نقصى دارد كه
اين گونه گريه مىكنيد و بر بازوهاى او بوسه مىزنيد؟
حضرت على بن ابى طالب علیهم السلام با صدايى بغض آلود و لحنى سراسر
اندوه فرمودند: فرزند تو هيچ نقصى ندارد، ولى چون به اين دو دست
نگاه كردم و به ياد مصائب وارد بر اين طفل افتادم گريه ام گرفت.
حضرت ام البنين عليهاالسلام با نگرانى بيشترى پرسيد: يا أميرالمؤمنين اين
طفل چه سرنوشتى خواهد داشت و چه اتفاقى براى طفل شير خوار من
خواهد افتاد؟!
آن حضرت فرمودند: دستان كودكت را در راه يارى اسلام و برادر
مظلومش، امام زمانش حسين علیه السلام از بدن جدا خواهند كرد.
در اين جا حضرت ام البنين عليهاالسلام و ساير زنان حاضر در آن مجلس به
گريه افتاده و حزن عجيبى قلبشان را گرفت و مجلس شادى و جشن
شان به نوحه و گريه و زارى تبديل شد.
وقتى على بن ابى طالب علیهم السلام اين صحنه را ديدند و متوجه غم و
اندوه حضرت ام البنين عليهاالسلام شدند، براى تسلى خاطر و آرامش قلب
ايشان فرمودند: اى ام البنين! ناراحت نباش! زيرا فرزندت در نزد خداى
تعالى داراى مقامى بسيار عظيم است، و خداوند به جاى دو دست قلم
شده اش دو بال به او مرحمت خواهد كرد كه با آنها همراه با فرشتگان در
بهشت برين پرواز كند.
حضرت ام البنين عليهاالسلام وقتى اين سخن على بن ابى طالب علیهم السلام را شنيد
دلش آرام گرفته و بسيار مسرور گشت و خداى تعالى را شكر كرد.[2]
در اين هنگام على بن ابى طالب علیهم السلام از همسرش ام البنين عليهاالسلام
پرسيد: نام او را چه گذاشتهاى؟
حضرت ام البنين عليهاالسلام در پاسخ آن حضرت عرض كرد: من در هيچ
امرى بر شما سبقت نگرفته ام، هر اسمى كه شما مايليد بر طفل بگذاريد. على بن ابى طالب علیهم السلام فرمود: من اين كودك را به نام عمويم، عباس
[1] – الخصائص العباسيه صفحه: 65.
[2] – العباس صفحه: 139.