در سال پنجم هجرى، زمانى كه به پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله و يارانش در مدينه
منوره بسيار سخت مىگذشت؛ و كفار و مشركين براى از بين بردن
اسلام به سوى مدينه متمركز شده بودند، در قسمت جنوبى شهر مكه، در
طايفه هوازن، در ميان قبيله بنى كلاب در خانه حِزام بن خالد، نوزاد
دخترى متولد گشت كه نامش را فاطمه گذاشتند،[1] در همين سال امام
كفر و ضلالت، يعنى عمرو بن عبدود با ضربه مبارك مولى الموحدين
علىبن ابى طالب علیهم السلام به هلاكت رسيد.[2]
متأسفانه به خاطر مظلوميت حضرت على بن ابى طالب علیهم السلام و عمد
و عناد مخالفين و سهل انگارى موافقين در طول تاريخ، اطلاعات زيادى
از اين همسر با كمال و با وفايشان در تاريخ ثبت نشده و همچنين علت
ثانويه اى كه دارد به آتش كشيدن كتاب و كتابخانهها در طول تاريخ
توسط بعضى افراد بىدين و بىفرهنگ بوده كه يحتمل تاريخ زندگانى
وجود شريف ايشان از بين رفته باشد، اما قليل اطلاعاتى كه در دسترس
بوده و در تاريخ ثبت شده با توجه به تاريخ ازدواج و همچنين تولد
فرزند بزرگ ايشان يعنى حضرت اباالفضل العباس علیه السلام كه در شعبان سال
26 هجرىقمرى صورت گرفته،[3] به نظر مىرسد كه بين سال 20 تا 25
هجرى قمرى واقع شده باشد محقّقين و مورّخان زمان ولادت ايشان را
در حدود پنج سال پس از هجرت تخمين مىزنند.
[1] – ام البنين سيده نساء العرب صفحه: 9.
[2] – البدايه و النهايه جلد: 4 صفحه: 93.
[3] – اعيان الشيعه جلد: 7 صفحه: 429.