در آخرين لحظات عمر شريف حضرت ابوطالب علیه السلام در حالى كه عدّه اى از كفار
و مشركين قريش از جمله ابوجهل و عبداللّه بن اميه نزد ابوطالب علیه السلام بودند پيامبر
اكرم صلی الله علیه و آله بر حضرت ابوطالب علیه السلام وارد گشت و چون عدّهاى مشرك آنجا بودند به
جاى سلام كردن به آنها فرمود: السَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى، سپس نزد عموى
بزرگوارشان نشستند و ايشان را بنا به دستورى كه اموات را تلقين دهيد، تلقين داده و
فرمودند: اى عمو، بگو: لا اله الا اللّه.
زمانى كه پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله اين جملات را به حضرت ابوطالب علیه السلام مىفرمود
ابوجهل و عبداللّه بن اميه در صحبت پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله دويده و مدام به حضرت
ابوطالب علیه السلام با اعتراض مىگفتند: آيا مىخواهى از آيين عبدالمطلب علیه السلام برگردى و به
اين جوان ايمان بياورى؟
حضرت ابوطالب علیه السلام كه وظيفهاش در دنيا تقيه بود به آنها فرمود: بدانيد من بر
آيين عبدالمطلب علیه السلام مىباشم.
توضيح اين كه حضرت عبدالمطلب علیه السلام طبق روايات اسلامى و گواه تاريخ خود
از انبياء الهى بودند و اين كه كسى بر آيين او است؛ يعنى يكتا پرست مىباشد، حضرت
ابوطالب علیه السلام با اين جمله از برخورد بد مشركين در هنگام مرگ خويش با سياستى
خاص جلو گيرى كرد و سپس شهادتين را فرموده و از دنيا رفت.
عباس عموى پيامبر صلی الله علیه و آله كه كنار حضرت ابوطالب علیه السلام بود مىگويد: شنيدم كه
ابوطالب آهسته آهسته شهادتين را مىگويد و به پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله عرض كرد: به خدا قسم
برادرم (ابوطالب علیه السلام) جملاتى را كه به او فرمان دادى بر زبان جارى كرد.
ابوبكر بن ابى قحافه مىگويد: ابوطالب علیه السلام از دنيا نرفت تا آن كه گفت: خدايى
نيست جز خداى يگانه و محمد صلی الله علیه و آله رسول خدا است.[1]
عكرمه مىگويد: ابن عباس به من خبر داد و گفت: پدرم به من خبر داد كه همانا
ابوطالب علیه السلام هنگام مرگ شهادتين را گفت و فرمود: لَا اِله اِلّا اَلله و اَنّ مُحَمَد رَسُولُ
اَلله.[2]
حضرت ابوطالب علیه السلام در آخرين لحظات عمر با بركت خويش پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله و
فرزند برومندش على علیه السلام را به سينه خود چسبانيد و با ناراحتى عرض كرد: جدايى از
شما برايم بسيار سخت و دشوار است و خيلى نگرانم كه بعد از من با شما چه خواهند
كرد، سپس رو به طالب و عقيل علیهم السلام و ساير بستگان كرده و فرمود: همه شما را به خدا
مىسپارم و در اين هنگام چشم از جهان فرو بست.
[1] ـ الغدير، جلد: 7، صفحه: 369.
[2] ـ الغدير، جلد: 7، صفحه: 397.