حضرت ابوطالب علیه السلام علاوه بر عناوينى مانند: وصايت و نبوّت، صاحب عنوان
صحابه نيز مىباشند، لذا ذيلا تحقيقى اجمالى در مورد اين واژه و صاحبانش ارائه
مىگردد تا بگوئيم: كسانى كه معتقدند عنوان صحابه روى هر شخصى بود صرف نظر از
روحيات و اعتقادات و اعمالش محترم است و افراد منافق و خبيث را كه خباثت و
نفاقشان از آيات قرآن به دست مىآيد، صرفا به جهت اين كه عنوان صحابه دارند
محترم مىشمارند، اما چطور به حضرت ابوطالب علیه السلام توهين كرده و حمله ور شده و
بىمهرى مىكنند؟! بر فرض محال حضرت ابوطالب علیه السلام از انبياء الهى يا جزو اوصياء
پيامبران الهى نبود، اما مخالف و موافق متفقند و جز اين نيست كه از بهترين و
فعالترين صحابى رسول خدا صلی الله علیه و آله بودند، بنابراين مشخص است بىمهرىها و
حملات به ساحت مقدس حضرت ابوطالب علیه السلام طراحى شده و هدفمند بوده كه از
عمده دلايل آن نشانه گرفتن شخصيت حضرت على علیه السلام و همچنين سرپوش گذاشتن
و عادى جلوه دادن شرك و نفاق و خباثت آباء و اجداد و بزرگان خويش بوده و هست.
صحابه از ماده “صحب” و به كسانى اطلاق مىشود كه همراه و ملازم و معاشر كسى
يا چيزى باشند، همچنين به معناى مصاحبت و همراهى طولانى مدّت نيز استعمال
شده است.[1]
[1] ـ (مفردات راغب، ماده صحب) و (لسان العرب، جلد: 7، صفحه: 286) و (تاج العروس، جلد: 1، صفحه:
32).