در زمان وفات حضرت ابوطالب علیه السلام بنا به تأييد مورخين سنى و شيعه نماز ميت
هنوز تشريع نشده بود، به همين جهت بر جنازه ايشان نماز ميت خوانده نشد.
ابوالفرج اصفهانى در اين باره نوشته: محمد بن حميد به نقل از پدرش نقل مىكند:
ابوالجهم بن حذيفه پرسيد: آيا پيامبر صلی الله علیه و آله بر جنازه ابوطالب علیه السلام نماز گذارد؟
گفتم: در آن زمان نماز ميت كجا بود؟ (يعنى هنوز از طرف خداى تعالى تشريع
نشده بود) نماز ميت بعدها تشريع شد. رسول خدا صلی الله علیه و آله از شنيدن خبر مرگ
ابوطالب علیه السلام اندوهگين شد و على علیه السلام را امر به تدفين او نمود و خود نيز در تشييع
جنازهاش حضور يافت و عباس و ابوبكر به ايمان ابوطالب علیه السلام گواهى و شهادت
دادهاند و من نيز به درستى به گواهى آن دو شاهدم؛ چرا كه ابوطالب علیه السلام همواره
ايمانش را كتمان مىكرد و اگر تا زمان ظهور و غلبه اسلام زنده مىماند يقينا ايمان
خويش را آشكار مىساخت.
سيد فخار بن معد موسوى نيز در كتاب خويش آورده: شريف نسابه ابوعلى علوى
عمرى معروف به موضّح به اسنادش روايت مىكند: وقتى ابوطالب علیه السلام از دنيا رفت
هنوز دستور نماز ميت بر پيامبر صلی الله علیه و آله نازل نشده بود به همين جهت پيامبر صلی الله علیه و آله بر
ابوطالب علیه السلام و خديجه عليهاالسلام نماز ميت نخواند.