درگذشت حضرت ابوطالب علیه السلام براى پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله و مردم مسلمان بسيار گران
تمام شد، طورى كه پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله بعد از وفات ايشان سه سال بيشتر نتوانست در مكه
بماند و آن قدر خود و اصحابش مورد اذيت و آزار مشركين قريش واقع شدند،[1] كه
بالاخره از طرف خداى تعالى امر به هجرت نازل شد.
عباس بن عبدالمطلب علیه السلام بعد از وفات حضرت ابوطالب علیه السلام تا آنجايى كه
توانست براى پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله دل سوزى كرده و مواظب ايشان بود، اما همه آن محبتها
در مقابل خدمات حضرت ابوطالب علیه السلام به هيچ وجه قابل قياس نبود و هيچ كسى
نمىتوانست جاى حضرت ابوطالب علیه السلام را براى پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله و مابقى مسلمانها پر
كند.
آن قدر مصيبت فقدان حضرت ابوطالب علیه السلام بر پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله سنگين بود كه با
وجود انواع و اقسام اذيتها و شكنجههايى كه از مشركين ديد فرمود: سنگينى اذيت و
آزارى كه از قريش ديدم در برابر مصيبت درگذشت ابوطالب علیه السلام ناچيز بود، تا روزى
كه ابوطالب علیه السلام وفات يافت دست قريش از آزار من كوتاه بود.
[1] ـ امتاع الاسماع، جلد: 1، صفحه: 45.