حضرت ابوطالب علیه السلام در واپسين لحظات عمرش بنى عبدالمطلب را جمع كرد و
آنها را نصيحت و وصيت فرمود:
«اى گروه قريش شما انتخاب شدگان خداى تعالى و قلب عرب هستيد، بدانيد
براى عربها هيچ بهرهاى از ارجمندى و سرافرازى بر جاى ننهاديد مگر خود آن را
احراز كرديد و آن را يافتهايد.
شما را سفارش مىكنم به بزرگداشت اين خانه (يعنى كعبه معظمه) كه در اين كار
هم خشنودى خداى تعالى است و هم براى معاش و زندگى خودتان مفيد است و هم
باعث صبر و استقامت است، با اقوام و خويشان خود صله رحم كنيد و از ايشان قطع
ارتباط نكنيد چرا كه صله رحم باعث طول عمر و زيادى رزق و روزى مىشود.
من شما را در مورد محمد صلی الله علیه و آله سفارش مىكنم كه نسبت به او نيكى كنيد، او امين
قريش و راستگوى عرب و داراى همه صفاتى است كه هم اكنون به شما سفارش
نمودم، آن چه او آورده دل مىپذيرد ولى زبان از روى دشمنى آن را انكار مىكند.
قسم به خداى تعالى افراد ضعيف و از طبقه پايين اجتماع را در اطراف مىبينم كه
دعوت محمد صلی الله علیه و آله را پذيرفته و سخنان او را تصديق مىكنند و اوامرش را بزرگ
مىشمارند و در راه پيشبرد اهدافش تا مرز كشته شدن پيش خواهند رفت، در نتيجه
همان افراد طبقه پايين بزرگ و از رؤاى قريش خواهند شد، اما بزرگان قريش عقب
خواهند ماند و دنباله رو آن جماعت خواهند گشت و خانه هايشان ويران خواهد شد.
ناگهان متوجه خواهيد شد كه ناتوانان آنها زمامدار شما شدهاند، آن كه بزرگتر
بوده محتاجتر شود و آن كه دورتر بوده در حضور محمد صلی الله علیه و آله بهره مندتر گردد.
در آن زمان همه عربها دوستدار او خواهند شد و زمام اختيار خود را به او
خواهند سپرد و شهرهاى خود را به او مىسپارند.
پس اى گروه قريش! به او بپيونديد كه او در واقع پدر شما است، دوستدارش باشيد
و پشتيبانى از حزب و گروهش بكنيد.
به خدا قسم، هر كس به راه او رود سعادت مند و رستگار مىشود و هر كس از
تعليمات او بهره مند شود خوشبخت مىگردد. اگر اجل من به تأخير مىافتاد در همه
حوادث و اتفاقات از او حمايت مىكردم».[1]
سپس بنى عبدالمطلب را فرا خواند و به آنها فرمود: مادامى كه به سخنان
محمد صلی الله علیه و آله گوش فرا دهيد و او را لبيك گوييد خير و خوبى را از دست نخواهيد داد پس
اگر طالب رشد و هدايت هستيد او را يارى دهيد.
[1] ـ (الرّوض الانف، جلد: 1، صفحه: 259) و (المواهب اللّدنيه بالمنح المحمديه، جلد: 1، صفحه: 72) و
(تاريخ الخميس، جلد: 1، صفحه: 300) و (ثمرات الاوراق، صفحه: 294) و (بلوغ الارب، جلد: 1، صفحه: 93).