وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْراهيمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ إِسْماعيلُ رَبَّنا
تَقَبَّلْ مِنّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّميعُ الْعَليمُ «»رَبَّنا وَ اجْعَلْنا
مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَ مِنْ ذُرّيَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ وَ أَرِنا مَناسِكَنا وَ
تُبْ عَلَيْنا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوّابُ الرَّحيمُ «»رَبَّنا وَ ابْعَثْ
فيهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِكَ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ
الْحِكْمَةَ وَ يُزَكِّيهِمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ «».
ترجمه آيات 128 الى 130 سوره بقره:
«بناى خانه كعبه»
و آن زمان كه ابراهيم پايههاى خانه كعبه را بالا مىبرد و
اسماعيل كمك مىكرد، (گفتند:) پروردگارِ ما، از ما قبول كن كه
تو قطعاً شنواى دانائى. (128)
پروردگارِ ما، ما را دو تسليم شده براى خود قرارمان بده و از
ذريّه ما امّتى كه براى تو تسليم باشند، به وجود بياور و راه
بندگى و عبادت را به ما نشان بده و توبه ما را قبول كن، زيرا تو
توبهپذير مهربانى هستى. (129)
پروردگارِ ما، در ميان آنها پيامبرى از خودشان مبعوث كن تا
آيات تو را براى آنها تلاوت كند و كتاب و حكمت را به آنها ياد
بدهد و نفس آنها را از رذائل پاك و تزكيه كند، قطعاً تو عزيز
حكيمى هستى. (130)
تدبر ما:
مؤنين بايد توجه داشته باشند سه سنگ است كه از بهشت آمده و بعضى
معتقدند كه اين سنگها روح دارند:
اول: سنگ حجر الاسود.
دوم: سنگ مقام ابراهيم (على نبينا و آله و عليه السلام).
سوم: آن سنگى كه هر گاه حضرت موسى با عصا به آن مىزد، دوازده چشمه از
آن جارى مىشد، كه دو سنگ اول در عالم اسلام باقى مانده و سنگ سوم ناشناس
مانده اما بعضى بزرگان نقل فرمودهاند كه زمان حضور امام زمان علیه السلام آن سنگ هم
معلوم مىشود و همواره براى اصحاب آن حضرت خوردنىها و نوشيدنىهاى
خوب و مقوّى توليد خواهد كرد. اين همان سنگىاست كه بنى اسرائيل قدرش را
ندانستند و شكر نعمتهايش را به جاى نياوردند اما اصحاب و ياران با وفاى امام
زمان قدر آن سنگ را خواهند دانست و شكرش را به جاى خواهند آورد.
مؤنين بايد همه اعمالشان را از روى صداقت و پاكى انجام دهند و بدانند
عملى كه مورد قبول خداى تعالى واقع گردد اثرش تا قيامت باقىخواهد ماند و
خواسته يا ناخواسته آن كار در نزد مردم بزرگ و نيكو خواهد بود.
مؤنين بايد توجه داشته باشند هر كارى را كه خالصانه و فقط براىخدا انجام
دهند عبادت است و نبايد فكر كنند عبادت منحصر به ذكر و دعا و نماز و روزه و
امثال آن است.
مؤنين بايد توجه داشته باشند وقتى كسى كارى را براى خدا انجام مىدهد اگر
ديگرى به او كمك نمايد ثواب آن كار نصيب او هم مىشود.
مؤنين بايد سعى كنند چند مسأله را در زندگى شان منظور نمايند:
اول: كارى كه انجام مىدهند مورد قبول خداى تعالى قرار بگيرد.
دوم: قوانين و احكام خداى تعالى را در همه كارهايشان منظور كنند و خود را
تسليم محض خداى تعالى قرار دهند.
سوم: هدايت فرزندانشان برايشان مهم باشد و بدانند فرزندانشان از آنها عملا
تربيتپذيرى دارند، اگر آنها در كارهايشان خدا را منظور كردند فرزندانشان هم
مىبينند و ياد مىگيرند كه در كارها بايد خدا را منظور كرد و اگر خدا را منظور
نكردند و اهل حُقّه بازى و كلاه بردارى شدند فرزندانشان هم ياد مىگيرند و در
آخر لاابالى بار مىآيند.
چهارم: بايد بدانند عبادات توقيفى است يعنى از ناحيه خدا و ائمهاطهار علیهم السلام
به ما رسيده است. به همين جهت بايد مراقب باشند كه هيچ گاه از خود دعا و يا
عبادتى اختراع نكنند و براى انجام عبادات بايد ببينند خداى تعالى و نمايندگان
معصومش علیهم السلام چه دستورى فرمودهاند.
پنجم: هميشه و در همه حال به فكر پاكى روحشان باشند.
مؤنين نبايد به كمالات و فضائلى كه كسب كردهاند قانع و دلخوش باشند بلكه
بايد هميشه در تلاش باشند و از خداى تعالى هم بخواهند كه توفيق داشته باشند
كمالات بيشترى كسب كنند.
مؤنين بايد بدانند تسليم بودن در مقابل اوامر خداى تعالى يك صفت حميده
بسيار ضرورى براى پيشرفت است و اولياء خدا هم كسانى را مورد تربيت خود قرار
مىدهند كه تسليم پروردگار باشند.
مؤنين بايد توجه داشته باشند تزكيه و پاكى روحشان مقدم بر هر كار ديگرى
است حتى مقدم بر كسب علم و دانش، لذا اول بايد روحشان را پاك و تزكيه كنند
بعد به تعليم و تعلم بپردازند و بدانند آن علم و عالمى ارزش دارد كه همراه با پاكى
روح و قلب باشد.
مؤنين بايد توجه داشته باشند اگر خودشان را از رذائل و آلودگى پاك نكنند
روحشان فاسد است و اگر قدرت داشته باشند همه جا را حتى مقدسترين مكانها
را به فساد خواهند كشيد آن چنان كه مردم اهل هواى نفس خانه خدا را كه
مقدسترين مكانها است، تبديل به بت خانه كرده بودند.