وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ
اْلأَمْوالِ وَ اْلأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصّابِرينَ «156»
الَّذينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصيبَةٌ قالُوا إِنّا لِلّهِ وَ إِنّا إِلَيْهِ
راجِعُونَ «157»أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ
وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ «158».
ترجمه آيات 156 الى 158 سوره بقره:
«امتحانات الهى»
و قطعاً ما شما را به چيزى از ترس و گرسنگى و كم شدن از
اموال و از جانها و از محصولها امتحان مىكنيم و بشارت بده به
صبر كنندگان. (156)
آنهائى كه وقتى به آنها مصيبتى مىرسد، مىگويند: ما
ملك خدائيم و ما به سوى او برمىگرديم. (157)
بر اينها از طرف پروردگارشان صلوات و رحمت است و
آنها هدايتشدگانند. (158)
تدبر ما:
مفاد امتحانى كه از مؤنين در دنيا گرفته مىشود به شرح ذيل است:
اول: ترس و وحشت (از ظالمين و جباران و ستمكاران).
دوم: فقر و تنگدستى.
سوم: از بين رفتن محصولات باغدارى و كشاورزى.
چهارم: از بين رفتن اموال و سرمايهها.
پنجم: از بين رفتن عزيزان و خويشان.
كسانى كه در امتحانات بالا صبر و بردبارى پيشه كنند اميد است كه جزء
اصحاب امام عصر علیه السلام واقع شوند و كسانى كه بىاستقامتى كنند و جزع و فزع
نمايند در اين امتحانات مردود خواهند شد.
مؤنين بايد توجه داشته باشند سختىها و ابتلائاتى كه در دنيا گريبان گير آنها
مىشود اثرات زير را در بردارد:
اول: از بين رفتن صفات رذيله و پاك شدن گناهان.
دوم: توجه بيشتر آنها به خداى تعالى.
سوم: معلوم شدن حد و اندازه معرفت آنها.
چهارم: از بين رفتن گرفتاريهاى آخرت.
مؤنين بايد توجه داشته باشند كه آنها مِلك خدا و مال خدا هستند و عاقبت
هم به سوى خداى تعالى باز خواهند گشت، پس در اين فرصت بايد صفات خدائى
را در خود به وجود بياورند.
مؤنين بايد در هنگام مصائب ذكر «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُون» را بگويند[1] و
بدانند به طور كلى هر اتفاقى كه در زندگى برايشان مىافتد و باعث ناراحتى آنها
مىشود مصيبت مىگويند[2].
مؤنين بايد توجه داشته باشند اگر زمانى كه مصيبتى به آنها برسد جمله «اِنَّا لِلَّهِ
وَ إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُون» را بخوانند خداى تعالىنعمتىبهتر از آن نعمت كه از آنها سلب
شده به آنها عنايت خواهد نمود[3].
مؤنين بايد بدانند صلوات و رحمت خداى تعالى شامل هر كسى بشود او از
هدايت يافتگان خواهد بود.
مؤنين بايد بدانند صلوات و رحمت خداى تعالى شامل كسانى خواهد شد كه
داراى استقامت در ترك معاصى و در مصائب و معنويات باشند.
مؤنين بايد توجه داشته باشند كسانى كه اهل صبر و استقامت باشند مىتوانند
موفق به تزكيه نفس بشوند، بعضى از بزرگان معتقدند كه منظور از صلوات خداى
تعالى تزكيه نفس است[4].
[1] ـ عَنْ أَمِيرِ الْمُؤمِنِينَ علیه السلام مَنِ اسْتَرْجَعَ عِنْدَ الْمُصِيبَةِ جَبَرَ اللَّهُ مُصِيبَتَهُ وَ أَحْسَنَ عُقْبَاهُ وَ جَعَلَ لَهُ خَلَفاً صَالِحاً يَرْضَاه مستدركالوسائل جلد: 2 صفحه: 403.
[2] ـ كل شىء يؤى المؤن فهو له مصيبة روضهالواعظين جلد: 2 صفحه: 423.
[3] ـ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى اللّه عليه و آله مَنْ أُصِيبَ بِمُصِيبَةٍ فَقَالَ كَمَا أَمَرَهُ اللَّهُ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا
إِلَيْهِ رَاجِعُونَ اللَّهُمَّ آجِرْنِى فِىمُصِيبَتِى وَ أَعْقِبْنِى خَيْراً مِنْهُ فَعَلَ اللَّهُ ذَلِكَ بِهِ قَالَتْ فَلَمَّا تُوُفِّيَ أَبُو سَلَمَةَ قُلْتُهُ ثُمَّ قُلْتُ وَ مَنْ مِثْلُ أَبِى سَلَمَةَ فَأَعْقَبَنِيَ اللَّهُ بِرَسُولِهِ صلي اللّه عليه و آله فَتَزَوَّجَنِى مستدركالوسائل جلد: 2 صفحه: 404.
[4] ـ تفسير اثنا عشرى، جلد: 1، صفحه: 297.