إِنَّ الَّذينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ الْبَيِّناتِ وَ الْهُدى مِنْ
بَعْدِ ما بَيَّنّاهُ لِلنّاسِ فِي الْكِتابِ أُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ
اللاّعِنُونَ «160»إِلاَّ الَّذينَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ بَيَّنُوا
فَأُولئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَ أَنَا التَّوّابُ الرَّحيمُ «161».
ترجمه آيات 160 الى 161 سوره بقره:
«كتمان حقّ»
قطعاً كسانى كه آنچه را ما از دلائل و راهنمائيها نازل
كردهايم كتمان مىكنند، بعد از آنكه ما در كتاب آن را براى مردم
بيان نموده بوديم، آن گروه را خدا لعنت مىكند و همه
لعنتكنندگان، آنان را لعنت مىكنند. (160)
مگر كسانى كه توبه كنند و خود را اصلاح نمايند و آنچه را
كه مىدانند براى مردم بيان كنند. من توبه آنها را مىپذيرم، زيرا
من توبهپذير مهربانى هستم. (161)
تدبر ما:
مؤنين بايد بدانند بعد از ائمه اطهار علیهم السلام بهترين مردم، علماء پاك و در صراط
مستقيم هستند و همين طور بعد از شيطان هم بدترين مردم آن علمائى هستند كه از
صراط مستقيم خارج شده و مردم را به طرف باطل بكشانند و حقايق را از مردم
پنهان مىكنند[1].
مؤنين بايد بدانند هر كس حقى را به خصوص در امورات دينى كتمان نمايد
مشمول لعنت خداى تعالى، مؤنين و ملائكه و اجنه خواهد شد.
علماء و روحانيون بايد بدانند كه اگر متوجه شوند در دين خدا بدعت گذاشته
شده و مردم را راهنمائى ننموده و به طرف صراط مستقيم دعوت نكنند مورد لعنت
خداى تعالى قرار خواهند گرفت[2].
مؤنين بايد بدانند كه لعنت مردم اگر به حق باشد بسيار در روح آنها مؤر است
و در دنيا و آخرت آنها تأثير منفى دارد لذا هيچ گاه نبايد با اعمال و رفتارهايشان
باعث لعنت فرستادن ديگران براى خودشان باشند.
مؤنين بايد بدانند خداى تعالى بسيار مهربان و بسيار بخشنده است و
مخصوصاً در قرآن كريم، خودش را به اين اوصاف معرفى نموده است،
خداىمهربان ما از اكثر قريب به اتفاق خطاها و گناهان بندگانش مىگذرد و آنان را
مشمول عفو الهى خويش قرار مىدهد او حتى خانه و حرم خويش را محل امنى
براى همه حتّى گنهكاران قرار داده و ائمه اطهار علیهم السلام در اين باره فرمودهاند: كسى كه
حد بر او واجب است اگر به حرم مكه پناه ببرد تا زمانى كه او در حرم مكه است
هيچ كس حق ندارد بر او حد جارى كند تا از آن جا خارج شود.[3]
گناه كاران بايد بدانند اگر از گذشته خويش پشيمان شدند و به گناهان و
اشتباهات قبلى برنگشتند و گذشته خويش را جبران كردند خداى تعالى آنها را
خواهد بخشيد[4] بلكه گناهان آنها را تبديل به ثواب و اعمال حسنه خواهد
نمود[5].
[1] ـ قَالَ قِيلَ لِأَمِيرِ الْمُؤمِنِينَ علیه السلام مَنْ خَيْرُ خَلْقِ اللَّهِ بَعْدَ أَئِمَّةِ الْهُدَى وَ مَصَابِيحِ الدُّجَى قَالَ الْعُلَمَاءُ إِذَا صَلَحُوا
قِيلَ وَ مَنْ شَرُّ خَلْقِ اللَّهِ بَعْدَ إِبْلِيسَ وَ فِرْعَوْنَ وَ نُمْرُودَ وَ بَعْدَ الْمُتَسَمِّينَ بِأَسْمَائِكُمْ وَ بَعْدَ الْمُتَلَقِّبِينَ بِأَلْقَابِكُمْ وَ الْآخِذِينَ لِأَمْكِنَتِكُمْ وَ الْمُتَأَمِّرِينَ فِى مَمَالِكِكُمْ قَالَ الْعُلَمَاءُ إِذَا فَسَدُوا هُمُ الْمُظْهِرُونَ لِلْأَبَاطِيلِ الْكَاتِمُونَ لِلْحَقَائِقِ وَ فِيهِمْ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ إِلَّا الَّذِينَ تابُوا الْآيَة بحارالأنوار جلد: 2 صفحه: 89.
[2] ـ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى اللّه عليه و آله إِذَا ظَهَرَتِ الْبِدَعُ فِى أُمَّتِىفَلْيُظْهِرِ الْعَالِمُ عِلْمَهُ فَمَنْ لَمْ يَفْعَلْ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ
اللَّهِ الكافى جلد: 1 صفحه: 54).
[3] ـ عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً قَالَ إِذَا أَحْدَثَ الْعَبْدُ فِى غَيْرِ
الْحَرَمِ جِنَايَةً ثُمَّ فَرَّ إِلَى الْحَرَمِ لَمْ يَسَعْ لِأَحَدٍ أَنْ يَأْخُذَهُ فِى الْحَرَمِ وَ لَكِنْ يُمْنَعُ مِنَ السُّوقِ وَ لَا يُبَايَعُ وَ لَا يُطْعَمُ وَ لَا يُسْقَى وَ لَا يُكَلَّمُ فَإِنَّهُ إِذَا فُعِلَ ذَلِكَ يُوشِكُ أَنْ يَخْرُجَ فَيُؤخَذَ وَ إِذَا جَنَى فِى الْحَرَمِ جِنَايَةً أُقِيمَ عَلَيْهِ الْحَدُّ فِى الْحَرَمِ لِأَنَّهُ لَمْ يَرْعَ لِلْحَرَمِ حُرْمَةً وسائلالشيعة جلد: 13 صفحه: 226.
[4] ـ النَّدَمُ تَوْبَةٌ منلايحضرهالفقيه جلد: 4 صفحه: 380.
[5] ـ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحيماً سوره فرقان، آيه: 70.