وَ مِنَ النّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللّهِ أَنْدادًا يُحِبُّونَهُمْ
كَحُبِّ اللّهِ وَ الَّذينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلّهِ وَ لَوْ يَرَى الَّذينَ ظَلَمُوا
إِذْ يَرَوْنَ الْعَذابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلّهِ جَميعًا وَ أَنَّ اللّهَ شَديدُ
الْعَذابِ «166»إِذْ تَبَرَّأَ الَّذينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذينَ اتَّبَعُوا وَ
رَأَوُا الْعَذابَ وَ تَقَطَّعَتْ بِهِمُ اْلأَسْبابُ «167»وَ قالَ الَّذينَ
اتَّبَعُوا لَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَما تَبَرَّءُوا مِنّا كَذلِكَ يُريهِمُ
اللّهُ أَعْمالَهُمْ حَسَراتٍ عَلَيْهِمْ وَ ما هُمْ بِخارِجينَ مِنَ
النّارِ «168».
ترجمه آيات 166 الى 168 سوره بقره:
«محبّت به خدا»
و از ميان مردم كسانى هستند كه غير از خدا، خدايانى براى
خود اتّخاذ مىكنند و آنها را مانند محبّتشان به خدا دوست دارند.
ولى كسانى كه ايمان آوردهاند، محبّتشان به خدا شديدتر است.
و اگر ستمگران ببينند وقتى را كه عذاب را مشاهده مىكنند قطعاً
همه قدرت و قوّت مال خدا است و قطعاً داراى عذاب سختى
است. (166)
آن زمان كسانى كه فرمانده بودهاند، از فرمانبرداران خود
بيزارى مىجويند، زيرا عذاب را مىبينند و از همه وسيلهها،
دستشان بريده شده است. (167)
و فرمانبرداران مىگويند: اگر براى ما به دنيا باز گشتنى
مىبود، ما هم از آنها ابراز بيزارى مىكرديم، همان گونه كه آنها از
ما اظهار بيزارى مىكنند. اين چنين پروردگار اعمال آنها را كه
مايه حسرتشان هست، به آنها نشان مىدهد و اينها به هيچ وجه
از آتش خارج نمىشوند. (168)
تدبر ما:
از مشخصات كسانى كه به خداى تعالى ايمان آوردهاند اين است كه محبت
شديد و زيادى به خداى تعالى دارند بلكه تمام محبتشان را به خداى تعالى
متمركز نمودهاند.
مؤنين بايد فقط اولياء خدا را مقتدا و پيشواى خود قرار دهند و محبت آنها
فقط به اولياء خدا متمركز باشد و مانند بعضى از مردم كه افراد بىصلاحيت را به
عنوان ولى و پيشواى خود انتخاب مى كنند و همانند اولياء خدا آنها را دوست
دارند نباشند[1] و بدانند مراجع و بزرگان دين دوست داشتن اولياء خدا را واجب
شرعى مىدانند[2].
مؤنين بايد بدانند كه اگر امام و مقتداى خود را افراد پاك و اولياء خدا قرار
دادند در عالم آخرت هم آن ولى خدا مأمومين خويش را همراه خود به بهشت
مىبرد اما اگر افراد ناشايست را ولى و سرپرست خويش قرار دادند در عالم آخرت
آن افراد ناشايست از او و او نيز از اينها بيزارى مىجويند و همه با هم در عذاب
ابدى خداى تعالى وارد خواهند گشت.
مؤنين بايد توجه داشته باشند محبت عامل تبعيت است يعنى محبت هر كس
در دلشان افتاد از همان تبعيت خواهند داشت.
مؤنين بايد از عمر خويش كمال استفاده را بنمايند و بدانند وقتىعمرشان در
دنيا به پايان رسيد ديگر هيچ گاه به دنيا بر نخواهند گشت.
مردم مسلمان بايد براى ولايت ائمه اطهار علیهم السلام بسيار اهميت قائل باشند چرا
كه خداى تعالى بسيار مهربان است و همه مردم را مورد عفو خويش قرار مىدهد و
از آتش جهنم نجاتشان مىدهد اما كسانى كه تحت ولايت ائمه اطهار علیهم السلامنبودهاند
جهنمشان ابدى است و عفوى براى آنها در كار نيست[3].
مؤنين بايد بدانند روز قيامت يوم الحسرة است يعنى در آن روز مردم
حسرتهاى زيادى مىخورند از جمله كسانى كه حسرت مىخورند كسانى هستند
كه توانائى اينكه كار خيرى انجام دهند داشتهاند اما انجام ندادهاند و بعد از
خودشان اموالشان به ورثه شان رسيده و ورثه آن مال را در راه خدا خرج كردهاند،
لذا آن ورثه را به خاطر آن كارى كه در واقع با پول اين شخص انجام دادهاند به
بهشت مىبرند اما خودش را چون از كار خير مضايقه كرده راهى جهنم مىكنند[4]
لذا بايد تا مىتوانند كارهاى خير انجام دهند و باقيات الصالحات از خويش به جاى
گذارند.
[1] ـ سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ علیه السلام عَنْ قَوْلِ اللَّهِ وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْداداً يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ قَالَ فَقَالَ هُمْ وَ اللَّهِ أَوْلِيَاءُ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ اتَّخَذُوهُمْ أَئِمَّةً دُونَ الْإِمَامِ الَّذِى جَعَلَهُ اللَّهُ لِلنَّاسِ إِمَاماً فَذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ وَ لَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا إِذْ يَرَوْنَ الْعَذابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً وَ أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعَذابِ إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا وَ رَأَوُا الْعَذابَ وَ تَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبابُ وَ قالَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا لَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَما تَبَرَّؤا مِنَّا كَذلِكَ يُرِيهِمُ اللَّهُ أَعْمالَهُمْ حَسَراتٍ عَلَيْهِمْ وَ ما هُمْ بِخارِجِينَ مِنَ النَّارِ ثُمَّ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ علیه السلام هُمْ وَ اللَّهِ يَا جَابِرُ أَئِمَّةُ الظَّلَمَةِ وَ أَشْيَاعُهُم بحارالأنوار جلد: 69 صفحه: 137.
[2] ـ رساله عمليه حضرت آيت اللّه العظمى سيد صادق حسينىشيرازى «دامت بركاته» مسأله: 2317
صفحه:415.
[3] ـ َ قُلْتُ لِأَبِى عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام وَ مَا هُمْ بِخَارِجِينَ مِنَ النَّارِ قَالَ أَعْدَاءُ عَلِيٍّ علیه السلام هُمُ الُْمخَلَّدُونَ فِي النَّارِ أَبَدَ
الْآبِدِينَ وَ دَهْرَ الدَّاهِرِينَ بحارالأنوار جلد: 8 صفحه: 362.
[4] ـ إِنَّ أَعْظَمَ الْحَسَرَاتِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَسْرَةُ رَجُلٍ كَسَبَ مَالًا فِى غَيْرِ طَاعَةِ اللَّهِ فَوَرَّثَهُ رَجُلًا فَأَنْفَقَهُ فِى طَاعَةِ اللَّهِ سُبْحَانَهُ فَدَخَلَ بِهِ الْجَنَّةَ وَ دَخَلَ بِهِ الْأَوَّلُ النَّار بحارالأنوار جلد: 100 صفحه: 12.