آيات 28 الى 29 سوره بقره

الَّذينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللّهِ مِنْ بَعْدِ ميثاقِهِ وَ يَقْطَعُونَ ما
أَمَرَ اللّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي اْلأَرْضِ أُولئِكَ هُمُ
الْخاسِرُونَ 
«28»كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِاللّهِ وَ كُنْتُمْ أَمْواتًا
فَأَحْياكُمْ ثُمَّ يُميتُكُمْ ثُمَّ يُحْييكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ 
«29»

ترجمه آيات 28 الى 29 سوره بقره:

«عهد و پيمان‏شكنى»

فاسقان كسانى هستند كه عهد و پيمان خدا را بعد از آنكه
محكم بوده، نقض مى‏كنند و آنچه را كه خدا به آن امر كرده كه
بايد وصل شود، قطع مى‏كنند و در روى زمين فساد مى‏نمايند
اينها همان خسارت ديدگانند. (28)

چگونه به خدا كافر مى‏شويد و حال آنكه شما مرده بوديد،
پس خدا زنده‏تان كرد سپس شما را مى‏ميراند، باز زنده‏تان
مى‏كند، سپس به سوى اوبرگردانده مى‏شويد. (29)

تدبر ما:

مؤنين بايد بدانند كسانى كه تعهدات خداى تعالى را بعد از آن كه متعهد
شده‏اند زير پا مى‏گذارند و عمل نمى‏كنند اينها همان فاسقان و فاسدان در روى
زمين هستند و به واسطه اين كارشان ضرر و زيان بزرگى خوهند كرد.

همانگونه كه مى‏دانيد در گذشته خداى تعالى از بنى‏آدم تعهداتى گرفته و
بنى‏آدم هم به خداى تعالى تعهداتى داده‏اند و طبق روايات فراوان اين تعهّدات در
عالمى قبل از عالم رحم مادر بوده است.[1]

طبق روايات اهل بيت عصمت و طهارت  علیهم السلام آن دو عالم را عالم ارواح و عالم
ميثاق يا عالم ذر ناميده‏اند. و همانگونه كه از نامش پيدا است اين تعهد و ميثاقها را
خداى تعالى در عالم ميثاق و يا همان عالم ذر از بنى‏آدم گرفته است.[2]

بعضى از آن تعهدات كه خداى تعالى از ما گرفته عبارتند از:

اول: من رب شما هستم[3].

دوم: بايد از پيامبران من به خصوص از حضرت محمد بن عبد اللّه صلی الله علیه و آله پيروى
كنيد و آنها را تصديق نمائيد[4].

سوم: بايد ولايت و امارت و امامت على بن ابيطالب  علیه السلام و فرزندان معصومش
(عليهم التحية و السلام) را بپذيريد[5].

چهارم: وقتى وارد دنيا شديد دلبستگى به دنيا پيدا نكنيد.

پنجم: در دنيا به يكديگر ظلم نكنيد و به حقوق ديگران تجاوز نكنيد و رياست
طلب و خائن و منافق نباشيد و خود را برترى طلب معرفى‏نكنيد.

ششم: شيطان دشمن شما است او قسم خورده كه شما را اغواء كند. شما او را
دشمن خود بدانيد و از او پيروى نكنيد تاسعادتمند گرديد[6].

هفتم: از اين لحظه به بعد بايد تنها مرا عبادت كنيد و به من شرك نورزيد[7].

هشتم: بايد امير المؤنين على بن ابى طالب و ائمه معصوم از اولادش (عليهم
التحية و السلام) را يارى كنيد.

نهم: از عقل كه حجت باطن است پيروى نمائيد و او را بى‏مصرف نگذاريد[8].

دهم: از طاغوتها و حاكمان جنايتكار و ائمه كفر پيروى نكنيد.[9]

مؤنين بايد بدانند كه در قبال تسليم شان در برابر ائمه اطهار و اوليائشان علیهم السلام
خداى تعالى درجاتى در بهشت به آنها مى‏دهد اما منافقينى كه مى‏گويند چرا ما بايد
تسليم گفتار امامان شويم و چرا به تنهائى مطيع امر آنها شويم و زير بار ولايت
نمى‏روند و مى‏گويند ما نيز خود داراى عقل و هوش هستيم ملائكه در عالم بعد
ملائكه بر آنها سخت مى‏گيرند و خداى تعالى هم در مورد آن‏ها به ملائكه خويش
مى‏فرمايد: اى ملائكه شما راست مى‏گوئيد با اينها همان معامله را كنيد كه با ائمه
خود انجام داده‏اند، همانطور كه آنها فرمايشات ائمه خود را اعتنا نكردند اينك شما
حساب ايشان را دقيقاً رسيدگى نمائيد و بر آن‏ها سختگيرى كنيد[10].


[1] ـ اصول الكافى جلد: 1 و بحارالأنوار جلدهاى: 26 و 58 و بصائرالدرجات.

[2] ـ وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِن بَنىِ ءَادَمَ مِن ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتهَُمْ وَ أَشهَْدَهُمْ عَلىَ أَنفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قَالُواْ بَلىَ شَهِدْنَا
أَن تَقُولُواْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَاذَا غَفِلِينَ سوره مباركه اعراف آيه 172.

[3] ـ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قَالُواْ بَلىَ سوره مباركه اعراف آيه 172.

[4] ـ َ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ  علیه السلام يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَمَّا أَخْرَجَ ذُرِّيَّةَ آدَمَ ع مِنْ ظَهْرِهِ لِيَأْخُذَ عَلَيْهِمُ الْمِيثَاقَ لَهُ
بِالرُّبُوبِيَّةِ وَ بِالنُّبُوَّةِ لِكُلِّ نَبِيٍّ كَانَ أَوَّلُ مَنْ أَخَذَ عَلَيْهِمُ الْمِيثَاقَ بِالنُّبُوَّةِ نُبُوَّةَ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ «صلى اللّه عليه وآله» بحارالأنوار جلد: 5 صفحه: 226.

[5] ـ َ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ  علیه السلام عَنْ أَبِيهِمَا عَنْ جَدِّهِمَا قَالَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ « صلى اللّه عليه وآله» …وَ هِيَ
الْمِيثَاقُ الَّذِي أَخَذَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَيْهِ وَلَايَةَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ بحارالأنوار جلد: 5 صفحه: 226.

[6] ـ أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يا بَنى آدَمَ أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّيْطانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبينٌ (سوره مباركه يس آيه60).

[7] ـ سوره مباركه يس آيه60.

[8] ـ قال الموسى بن الجعفر  علیه السلام يَا هِشَامُ إِنَّ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حُجَّتَيْنِ حُجَّةً ظَاهِرَةً وَ حُجَّةً بَاطِنَةً فَأَمَّا الظَّاهِرَةُ
فَالرُّسُلُ وَ الْأَنْبِيَاءُ وَ الْأَئِمَّةُ  علیه السلام وَ أَمَّا الْبَاطِنَةُ فَالْعُقُول  بحارالأنوار جلد: 1 صفحه: 137.

[9] ـ كل اين تعهدات برگرفته از در محضراستاد جلد 2 صفحه 61.

[10] ـ تفسير جامع، جلد1، صفحه: 128.

سوال خود را ارسال نمایید

موضوعات خود را در این قالب ها ارسال نمایید: