آيه 245 سوره بقره

وَ قاتِلُوا في سَبيلِ اللّهِ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللّهَ سَميعٌ
عَليمٌ 
«245».

ترجمه آيه 245 سوره بقره:

«دستور جهاد»

و در راه خدا مقاتله و جهاد كنيد و بدانيد كه خدا شنواى
دانائى است. (245)

تدبر ما:

مؤنين بايد متوجه باشند كه مرگ پايان زندگى نيست بلكه آغاز زندگى ابدى
است لذا بايد از كشته شدن در راه خدا نهراسند و بدانند كسانى كه در راه خدا جهاد
مى‏كنند و در اين راه كشته مى‏شوند اينها تا ابد در نزد خداى تعالى روزى مى‏خورند.

مردم مسلمان بايد براى جهاد در راه خدا اعم از جهاد اصغر و جهاد اكبر ارزش
قائل باشند و بدانند شهداء به خاطر اينكه شهيد مى‏شوند خداى تعالى همه گناهان
آنها را مى‏بخشد و روحشان را از رذائل پاك مى‏كند و در بهشت برزخى كه آسمان
چهارم است در كنار ديگر اولياء خدا مشغول زندگى جاودانه خواهند شد.

مؤنين بايد توجه داشته باشند در شأن نزول آيه قبل گفتيم كه همه اغنياء و
فقراء به خاطر فرار از مرگ از شهر خارج شدند اما ملك الموت جان همه آنها را
گرفت قبل از اين آيه آن آيه آمده تا خداى‏تعالى به مردم مسلمان بفهماند از جهاد در
راه خدا و كشته شدن فرار نكنيد چرا كه اگر تقدير شما مرگ باشد از جبهه‏هاى جنگ
هم اگر فرار بكنيد هر كجاى ديگر كه باشيد خداى تعالى قادر است كه شما را قبض
روح كند پس چه بهتر كه در راه خدا مرگ با عزت داشته باشيد و به بهشت جاودان
برويد.

مؤنين بايد بدانند سعادت و لياقت جهاد در راه خدا شامل همه كس
نمى‏شود، خداى تعالى اين باب را براى بندگان خاصِّ خويش باز نموده و ديگران از
اين سعادت محرومند[1] پس فقط بندگان خاصِّ خدا شوق و اشتياق جهاد و
شهادت در راه خداى تعالى را دارند.

مردم دنيا بايد بدانند علت اينكه دين مبين اسلام هميشه با عزت‏تر بوده و
بيشتر از اديان ديگر در جهان مطرح است و پيشرفت‏هاى كلان دارد اين است كه
مردان خدا و شهادت طلب در اين دين زياد هستند كه حاضرند مال و جان و ناموس
و همه چيزشان را فداى پيشرفت راه خدا بنمايند و مابقى اديان از اين امتياز محروم
هستند. البته در دين مبين اسلام هم بيشتر شيعيان على بن ابيطالب  علیه السلام با اقتدا به
امير و مولايشان اينگونه شهادت طلب هستند وگرنه در فرق ديگر اسلامى مردان
خدا و شهادت طلب يا وجود ندارد و يا به ندرت پيدا مى‏شوند آن هم نه در حد و
اندازه شيعيان.

مؤنين و شيعيان حضرت على بن ابيطالب  علیه السلام چون به دو مسأله ايمان دارند
جنگ و جهاد در راه خدا و شهادت فى سبيل اللّه برايشان شيرين است و آن دو
مسأله اين است؛

اول: ايمان دارند كه مرگ و زندگى به دست خداى تعالى است و ربطى‏به جهاد
و غير جهاد ندارد لذا آنها شجاعانه در ميدان‏هاى جهاد در راه خدا حاضر مى‏شوند
و مى‏دانند كه اگر بكشند دنيا را از وجود ناپاكان، پاك مى‏كنند و اگر كشته بشوند

شهيد هستند و خداى تعالى آنها را به بهشت برزخى كنار اولياء خود خواهد برد.

دوم: آنها ايمان دارند كه مرگ اتمام زندگى نيست بلكه شروع زندگى‏ابدى است
كه گناه كاران و منحرفان تا ابد در جهنم خواهند بود و كسانى كه جهاد اكبر و يا اصغر
كرده و دست به دامان اهل بيت پيامبر  صلی الله علیه و آلهبوده‏اند در بهشت جاودان خواهند بود.

مؤنين بايد بدانند جهاد و دفاع زمانى ارزشمند است و ثوابهاى مذكور را دارد
كه طبق موازين شرع در راه اسلام و براى خدا باشد وگرنه در دنيا جنگ‏هاى زيادى
به خاطر منافع مختلف صورت مى‏گيرد.


[1] ـ  قَالَ أَمِيرُ الْمُؤمِنِينَ  علیه السلام أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ الْجِهَادَ بَابٌ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ فَتَحَهُ اللَّهُ لِخَاصَّةِ أَوْلِيَائِه وسائل‏الشيعة جلد: 15 صفحه: 14.

سوال خود را ارسال نمایید

موضوعات خود را در این قالب ها ارسال نمایید: