وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ يا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ
بِاتِّخاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلى بارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذلِكُمْ
خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بارِئِكُمْ فَتابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوّابُ
الرَّحيمُ «».
ترجمه آيه 55 سوره بقره:
«مجازات بنىاسرائيل»
و موسى به قومش گفت:اى قومِ من، شما به خاطر اينكه
گوساله را براى پرستيدن انتخاب كردهايد قطعاً به خود ظلم
نمودهايد. پس توبه كنيد و به سوى
خالقتان برگرديد. پس خودتان را بكُشيد. اين كار شما نزد
خالقتان برايتان بهتر است، پس خدا توبه شما را پذيرفت، قطعاً
او همان توبهپذير مهربان است. (55)
تدبر ما:
مؤنين بايد بدانند كسانى كه اعتقادات صحيحى نسبت به دين و خداى خود
ندارند و در صدد يادگيرى اعتقاد صحيح نيز نمىباشند اينها به خودشان ظلم
مىكنند و اعتقادات ناصحيح باعث مىشود كه انسان به شرك و كفر و گناه مبتلا
گردد.
مؤنين بايد متوجه باشند كه فشارها و سختى هائى كه از ناحيه خداىتعالى بر
آنها و زندگى شان وارد مىشود اينها همه براى پاك كردن روح آنها و قبولى توبه شان
است.
مؤنين بايد بدانند كه وجود هر گونه شرك در اعتقاداتشان[1] مانع بسيار
بزرگى براى رسيدن به مقام شامخ اولياء اللهى است.
مؤنين بايد بدانند اگر در جائى قرار گرفتند كه ديگران خطا و اشتباه و يا گناهى
مرتكب مىشوند بايد آنها را امر به معروف و نهى از منكر كنند و اگر امر و نهى آنها
فايده و اثرى ندارد بايد آن مكان را ترك كنند كه اگر اين كارها را نكنند آنها نيز در
گناه بقيه شريك خواهند بود و عقوبت الهى شامل حال آنها نيز مىشود پس چه به
جا است كه مؤنين رفت و آمد هايشان را كنترل كنند و با هر كس و ناكسى ارتباط
نداشته باشند.
مؤنين بايد بدانند هر چه علم و تقوايشان بيشتر گردد فضيلت و ارزشششان
در نزد خداى تعالى بيشتر خواهد شد اما اگر مرتكب گناه شوند عقوبت شان هم
بيشتر از بقيه خواهد بود.
[1] ـ يعنى شركائى را براى خداى تعالى قائل باشيم به عنوان مثال غذاو مكانها و اشياء… را مستقل از پروردگار مؤر بدانيم.