عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ علیه السلام عَنِ النَّبِيِّ صلی الله علیه و آله
أَنَّهُ قَالَ أَ لَا أُخْبِرُكُمْ بِالْفَقِيهِ كُلِّ الْفَقِيهِ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَنْ لَمْ يُقَنِّطِ النَّاسَ مِنْ
رَحْمَةِ اللَّهِ وَ مَنْ لَمْ يُؤمِنْهُمْ مَكْرَ اللَّهِ وَ مَنْ لَمْ يُرَخِّصْ لَهُمْ فِىمَعَاصِى اللَّهِ وَ مَنْ لَمْ يَدَعِ
الْقُرْآنَ رَغْبَةً إِلَى غَيْرِهِ لِأَنَّهُ لَا خَيْرَ فِى عِلْمٍ لَا تَفَهُّمَ فِيهِ وَ لَا عِبَادَةٍ لَا تَفَقُّهَ فِيهَا وَ لَا قِرَاءَةٍ لَا
تَدَبُّرَ فِيهَا[1].
اميرمؤمنان علیه السلام از نبى اكرم صلی الله علیه و آله نقل نمودهاند كه فرمود: آيا فقهترين فقيهان را به
شما معرّفى كنم؟ اصحاب عرض كردند: بله رسولالله! حضرت فرمود: او كسى
است كه هرگز مردم را از رحمت خدا مأيوس نسازد و از مكر خدا ايمن ننمايد و در
نافرمانى خدا اجازه ندهد و قرآن را نخواند در حالى كه رغبت به غير آن داشته باشد
زيرا در علمى كه فهم نباشد و عبادتى كه آگاهانه نباشد و قرائتى كه تدبّر نداشته باشد
خيرى نيست.
[1] ـ مستدركالوسائل جلد: 4 صفحه: 242.