وَ ما جَعَلَهُ اللّهُ إِلاّ بُشْرى لَكُمْ وَ لِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُمْ بِهِ وَ مَا النَّصْرُ إِلاّ مِنْ
عِنْدِ اللّهِ الْعَزيزِ الْحَكيمِ «» لِيَقْطَعَ طَرَفًا مِنَ الَّذينَ كَفَرُوا أَوْ يَكْبِتَهُمْ
فَيَنْقَلِبُوا خائِبينَ «»
ترجمه آيه 126 الى 127 سوره آل عمران:
«يارى تنها از جانب خدا است»
و اين را خدا جز براى بشارت و اطمينان قلبتان نگفته و قرار نداده و كمكى جز
از جانب خداى عزيز حكيم براى شما نخواهد بود. (126)
براى آنكه خدا بخشى از قدرت كسانى كه كافر شدهاند، قطع كند و يا
سركوبشان نمايد تا با يأس و نااميدى برگردند. (127)
تدبّر ما:
اگر اراده خداوند بر انجام عملى باشد، اگر تمام دنيا و متعلّقات آن پشت به
پشت هم دهند و بسيج شوند و بخواهند بر خلاف اراده خداى تعالى كارى انجام
دهند نمىتوانند.
مؤنين بايد به راه و رويه خود كه همان صراط مستقيم اهل بيت عصمت و
طهارت علیهم السلام است، ادامه دهند و از هيچ مسألهاى واهمه نداشته باشند، آنها بايد
بدانند خداى تعالى پشتيبانشان است و به آنها كمك خواهد نمود و هيچ احد
النّاسى نمىتواند با خداى تعالى در افتد.
معلّمها و كسانى كه افرادى تحت تربيتشان است بايد بدانند آنها در واقع
مربّى ديگران هستند و خداى تعالى رَبُّ الْأَرْبَاب و رَبُّ الْعَالَمِين است، لذا براى
تربيت ديگران بايد از خداى تعالى الگو بگيرند، آنها براى تربيت نمودن ديگران
بايد هم برنامه تئورى و هم عملى داشته باشند و ابتدا درس را تئورى ياد بدهند و با
انجام برنامههاى عملى باعث دلگرمى شاگردان خويش شوند، مثلاً خداى تعالى
براى تربيت مؤنين، آنها را در كتاب خويش به داشتن توكّل امر نموده سپس در
ميدان جنگ ملائكهاش را به كمك آنها مىفرستد تا با اين كار آنها به توكّل داشتن
تشويق و اين صفت در روحشان تثبيت گردد.
معلّمها و مربّيان بايد توجّه داشته باشند در امر تربيت شاگردان و زير دستان
كمك هيچ كسى به اندازه آنها نمىتواند مؤر باشد.
معلّمها و مربّيان بايد به شاگردان و زيردستان خود ياد دهند كه همه كمكها و
نصرتها و موفقيّتها از ناحيه خداى تعالى است و ديگران فقط وسيله هستند.
مؤنين بايد اعتقادات و ايمان خود را به قدرى قوى و راسخ كنند تا نياز نباشد
خداى تعالى براى مطمئن كردنشان مسائل خارق العاده به آنها نشان دهد، آنها
بايد بدانند افرادى كه با عقل و فهم به حقانيّت صراط مستقيم اهل بيت عصمت و
طهارت علیهم السلام پى مىبرند ايمانشان محكمتر است از كسانى كه با عقل و فهم خويش
نتوانستهاند حقايق را بفهمند، لذا خداى تعالى با مكاشفات و مشاهدات و نشان
دادن مسائل خارق العاده مىخواهد قلب آنها را نسبت به حقايق مطمئن نمايد.
أميرالمؤمنين على بن ابيطالب علیهم السلام مىفرمايند: اگر همه پردهها كنار روند و
تمامى مسائل خارق العاده به من نشان داده شود، ايمانم نسبت به الآن كه پردهها
كنار نرفته و خارق العادهاى به من نشان ندادهاند بيشتر نخواهد شد،[1] يعنى من
دين و راه و روشم را با عقل و فهم كسب كردهام نه با ديدن مسائل خارقالعاده، به
طور طبيعى كسانى كه به وسيله ديدن كرامت و معجزه ايمان بياورند بعيد نيست كه
با ديدن سحر و جادو از ساحران و منحرفان ايمان خود را از دست بدهند.
مؤنين بايد در زندگى خود به گونهاى باشند كه دشمنان راه خدا كه در رأس
همه آنها شيطان رجيم است را هميشه سركوب و از خود مأيوس كنند.
[1] ـ عَنْ عَلِيٍّ علیه السلام لَوْ كُشِفَ الْغِطَاءُ مَا ازْدَدْتُ يَقِيناً بحارالأنوار جلد: 66 صفحه: 209.